Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/626 K.2024/7513

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nizip 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli kararıyla sanıkların dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 2 yıl hapis ve 1.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarihli kararıyla " eylemin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ile lehe yasa değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

3. Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2023 tarihli 2022/395 Esas, 2023/388 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157, 52, 53, 63 ve 54 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl hapis ve 1.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz isteği; ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir. Sanık ... müdafinin temyiz talebi, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların temyiz dışı sanık ... ile birlikte iştirak halinde, 29.08.2012 tarihinde Aksaray ilinde ikamet eden katılan ...'nın kullanmış olduğu telefonu arayıp kendisini Başkomiser Aydın olarak tanıtıp hesaplarından PKK terör örgütüne yardım edildiğinin tespit edildiğini beyan ederek sanık ...'e ait kredi kartı hesabına 4.400,00 TL ve 5.400,00 TL miktarında iki ayrı havale yapmasını sağladığı, sanıkların bu parayı post cihazından harcama yapmış gibi çekerek menfaat temin ettikleri iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanıkların beyanları, kolluk tutanakları, banka yazıları, slipler, hesap dökümleri, adli bilişim inceleme raporu, ev ve iş yeri arama tutanakları ve tüm dosya kapsamından mahkeme tarafından, sanıkların iştirak halinde katılanı dolandırdıkları kabulü ile mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

3. Atılı suçun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmibirinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

1. Gerekçeli karar başlığında 31.08.2012 şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin 29.08.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR