Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/6629 K.2025/3164

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 04.09.2015 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini izleyen günün tatile rastlaması da dikkate alınarak "20.09.2015" olarak hatalı yazılan suç tarihinin, "22.09.2015" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği, 25.05.2016 tarihli ilk hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hakkı gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün (2) nolu fıkrasında yer alan "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı kesilen cezalar bulunduğundan ve ödeme yapılmadığı anlaşıldığından 7394 Sayılı Kanunun 4. Maddesi ile Vergi Usul Kanunun 359.

Maddesine eklenen ek fıkralarının uygulanmasına yer olmadığına," paragrafın çıkartılarak yerine "7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası gereğince tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı anlaşılmakla sanığın cezasında yarı oranda indirim yapılarak 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 62. Maddesinin uygulandığı fıkrada yer alan "1 YIL 3 AY" ibaresi çıkarılarak yerine "7 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi ile aynı Kanun'un 51/3. maddesinin uygulandığı fıkrada belirtilen "1 YIL 3 AY" ibaresinin çıkartılarak