Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/759 K.2024/15642

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinin temyiz nedenlerini içerdiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2014/141 Esas, 2018/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 , 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 5271 sayılı Kanun'un 213/5. maddeleri gereğince 15 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresi yeni suç işlemesi üzerine İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli ve 2022/1081 Esas, 2023/707 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 , 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 11.12.2023 tarihli ve 2023/2137 Esas, 2023/2320 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine yönelik hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ile düşme kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.01.2018 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 09.08.2018 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Sanığa yüklenen suç yönünden öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 16.07.2014 tarihinden hükmün açıklandığı 12.10.2023 tarihine kadar gerçekleştiği belirlenip düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 11.12.2023 tarihli ve 2023/2137 Esas, 2023/2320 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,