Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/858 K.2024/5815

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2014/52 Esas, 2015/448 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 6.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Edremit

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2014/52 Esas, 2015/448 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2019/9991 Esas, 2022/13891 Karar sayılı kararı ile, ...sahte kimliğin nüfus müdürlüğünün maddi varlıklarından olması nedeniyle sanıkların eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-d maddesinde öngörülen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması, ... nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Burhaniye

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2022/433 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 6240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... Samurun temyizi; atılı suçu işlemediğine ilişkindir. 2. Sanık ... eşinin talimatları doğrultusunda hareket ettiğini atılı suçu işlemediğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... 'ın katılan ...’ı arayarak katılana Edremit 'te bulunan eşine daha sonra getireceği cevizler karşılığında para vermesini istediği, katılanın bu teklifi kabul ederek kendisini ... olarak tanıtan sanık ... ile buluştuğu, 10.08.2010 tarihinde 750,00 lira, 13.08.2010 tarihinde 300,00 lira olmak üzere toplam 1.050,00 lira para verdiği, bunun üzerine sanık ... 'in 10.08.2010 ve 13.08.2010 tanzim tarihli iki adet senedi katılan ... adına düzenleyerek katılan ...'a verdiği, senetlerin düzenlenme anında sanık ... tarafından katılan ... 'a ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı gösterildiği,

bu suretle sanıkların üzerine atılı suçları işledikleri iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanıkların aşamalardaki inkara yönelik savunmalarına dosya kapsamı karşısında itibar edilmediği anlaşılmıştır. 3. Yapılan yargılama neticesinde sanıklar hakkında temyize konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçunun, 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklikle uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle, uzlaştırma işleminin yerine getirilip getirilmediği araştırılarak, sonucuna göre söz konusu ilamın esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Hükmolunan ceza yönünden sanıkların kazanılmış hakkının korunması uygulamasında, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrasının yazılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararına yönelik sanıkların temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarında yer alan "CMK'nın 283. maddesi uyarınca” ibaresinin çıkartılıp yerine "1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,