Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/2023 K.2025/11316

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli ve 2024/47 Esas, 2024/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan aynı tarihli, "aynı suçtan dolayı yargılandığı anlaşılmakla sanık hakkında aynı fiil nedeniyle daha önce açılmış bir dava bulunması nedeniyle CMK 223/7 maddesi uyarınca davanın reddine" karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 12.11.2024 tarihli ve 2024/634 Esas, 2024/1621 Karar sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

Sanık müdafii temyizinde özetle; sanığın, kendi kusurundan değil, yargı mercilerinin hatası nedeni ile açılan mükerrer dava yüzünden avukat tutmak ve hiç yapmayacağı bir masrafı yapmak zorunda kaldığı, hakkaniyet ve lehine hüküm verilen sanığa yargılama gideri yüklenemeyeceği yönündeki mevzuat gereği sanık için vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücreti talebine ilişkin olduğu belirlenip bu istem ile sınırlı olarak yapılan incelemede; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi halinde ise sanık lehine bu ücrete hükmolunacağına dair herhangi bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,