Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/3263 K.2026/1075

Antalya

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2024 tarihli ve 2024/105 Esas, 2024/322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f-son, 52/2-4, 53... . maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl hapis ve 13.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 25.06.2024 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 10.06.2025 tarihli ve 2024/22662 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2025 tarihli ve KYB-2025/76689 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2025 tarihli ve KYB-2025/76689 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/02/2024 tarihli ve 2023/99677 soruşturma, 2024/6288 esas, 2024/759 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine Antalya

9. Ağır Ceza Mahkemesince mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında ayrıca Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/05/2023 tarihli ve 2022/83944 sayılı iddianamesi ile açılan dava üzerine Antalya

8. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/05/2024 tarihli ve 2023/224 esas, 2024/188 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi. "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." Şeklindedir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinde. "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine kararı verilir." Denilmektedir.

3. Bu kapsamda incelenen dava dosyası içeriğine göre; şikâyetçinin, suç tarihinde araç kiralamak amacıyla havalimanıfilorentacar.com isimli internet sitesinde yazılı olan GSM hattıyla iletişime geçtiğinin, 30 günlük araç kiralama ve depozito bedeli olarak 6.850,00 TL parayı sanığa ait banka hesabına gönderdiği halde, bir süre sonra aradığı numaraya ulaşamayınca dolandırıldığını anladığının iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son, 52/2-4, 53. ve 58. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl hapis ve 13.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Buna karşın, sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.05.2023 tarihli ve 2022/83944 Soruşturma ve 2023/15288 Esas sayılı iddianamesi ile aynı eylemine ilişkin olarak nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında, Antalya

8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2024 tarihli ve 2023/224 Esas, 2024/188 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son, 52/2-4, 53. ve 58. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl hapis ve 13.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği ve bu kararın da 08.06.2024 tarihi itibarıyla istinaf edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.

4. Sanık hakkında aynı fiil nedeniyle önceden verilmiş bir mahkûmiyet hükmü bulunduğundan, iş bu dosyada mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Antalya