Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/3367 K.2025/12733

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2024/6215 Esas, 2025/5594 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2025 tarihli ve KD-2024/106385 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, Bölge Adliye Mahkemelerinin bozma kararlarının kesin nitelikte olması nedeniyle bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı, bu nedenle temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2024/490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamı da dikkate alındığında; Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2024/6215 Esas, 2025/5594 Karar sayılı kararında detaylı şekilde izah edilen nedenlerle itiraz talepleri yerinde bulunmamıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ Yargıtay Üyesi ...'nın karşı oyu ile oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2024/6215 Esas, 2025/5594 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY

Uyuşmazlık konusu bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince verilen bozma kararlarına karşı temyiz yasa yoluna gidilip gidilmeyeceğine ilişkindir.

5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin birinci fıkrasının e ve f bentlerinde Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairelerinin hangi hallerde bozma kararı verebileceği, CMK'nın 289. maddesinde ise hukuka kesin aykırılık halleri istisnai ve sınırlı bir şekilde sayılmıştır. CMK'nın 286/1. maddesinde bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz edilebileceği, başka bir deyişle bozma kararlarının kesin olduğu ve temyiz edilemeyeceği açık ve tereddütsüz bir şekilde belirtilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairelerinin CMK'nın 280 ve 289. maddelerine aykırı bir şekilde bozma kararı vermesi ve bu kararın hukuka aykırılık oluşturması CMK'nın 286. maddesindeki açık düzenleme karşısında bu kararın "kesin ve temyiz edilemez" olması niteliğini değiştirmez.

Sonuç olarak; 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemelerinin istinaf incelemesi neticesinde vermiş oldukları BOZMA kararlarının kesin nitelikte olduğu, bu itibarla bozma kararlarına karşı temyiz kanun yoluna başvurma olanağının bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz isteminin bu gerekçe ile CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca redine ilişkin ek kararın, usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüyle Dairemizin bozma kararının kaldırılarak sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.