Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/3937 K.2025/14709

5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 311 inci maddesi uyarınca, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, sanığın 03.01.2018 tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla eski hale getirme ile birlikte temyiz istemine ilişkin olduğu gözetilerek, mahkemenin 22.01.2018 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 16.02.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fırkasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.01.2018 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme ve temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.11.2025 tarihinde karar verildi.