Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2025/4245 E. , 2025/14859 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2668 E., 2025/1827 K. SUÇ :Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜK
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2025/4245 E. , 2025/14859 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2668 E., 2025/1827 K. SUÇ :Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2025 tarih ve 2024/407 esas, 2025/239 karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 158/1-L.son, 52/2-4, 53... . maddeleri uyarınca 7 yıl hapis ve 997.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına tekerrür uygulanmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 100 ve devamı maddeleri uyarınca hükmen tutuklanmasına karar verilmiştir. 2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 02.07.2025 tarih, 2025/2668 esas, 2025/1827 karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanğın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi;mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçu işlemediğine, yalnızca kredi kartlarını para karşılığında kiraya verdiğine, lehe hükümlerin uygulanmasına, uzlaşmak istediğine, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 1.Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2022 tarihli, 2021/85 esas, 2022/38 karar sayılı ve 08.03.2022 kesinleşme ve 31.10.2022 infaz tarihli 5 ay hapis cezasına ilişkin ilamı ile 1. kez mükerrir olmasına rağmen sanık hakkında 2. kez mükerrirlik halinin uygulanmasına karar verilmesi, 2.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümlerde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesinin hükümde TCK'nın 52/4 maddesinin uygulanmasına ilişkin (2) numaralı bendinin 5. paragrafında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin çıkartılarak, yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 645 sayılı Kanun'la değişik 106/3. maddesi uyarınca infaz edileceğinin" ibaresinin yazılması ile hükümde tekerrür uygulamasına ilişkin (2) numaralı bendinin 9. paragrafında yer alan "...(...sanığın ikinci mükerrirlik hali dikkate alınarak cezanın infazında 5275 S.K'nun 108/3 m.sinin tatbikine, )" ibarelerinin çıkarılarak yerine ''...(...mükerir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, )" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanığın kendisini kamu görevlisi veya banka çalışanı olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılıktan TCK 158/1-l maddesinden 7 yıl hapse hükmedilmiş; savunması kredi kartlarını para karşılığı kiraya verdiğine ilişkindir.
Hukuki İlke: Sanık 1. kez mükerrir olmasına rağmen 2. kez mükerrirlik hükümlerinin (5275 sayılı Kanun 108/3) uygulanması hatalıdır; ödenmeyen adli para cezasının doğrudan hapse çevrileceği ihtarı da 5275 sayılı Kanun 106/3'e aykırıdır.
Uygulama Sonucu: düzeltilerek onama
Dava Strateji Notu: Tekerrürde kaçıncı kez mükerrirlik olduğu (denetimli serbestlik mi 5275/108-3 infazı mı) denetlenmeli; adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı temyiz nedenidir.