Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/4726 K.2026/23

Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2024 tarihli ve 2024/1648 Değişik İş sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 01.10.2025 tarihli ve 2025/5786 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.10.2025 tarihli ve KYB-2025/118195 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.10.2025 tarihli ve KYB-2025/118195 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli ve 2018/312 esas, 2019/218 sayılı kararının, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/1302 esas, 2019/1992 karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, sanık müdafinin talebi üzerine,

sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair kısmının hükümden çıkarılmasına, birinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına ilişkin Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2021 tarihli ve 2018/312 esas, 2019/218 sayılı ek kararını takiben, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun 14.10.2024 tarihli talep yazısı ile sanığın adli sicil kaydına göre Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/130 esas, 2016/90 karar sayılı dosyasına yapılan uyarlama yargılaması sonucu 22.02.2023 tarihli ve 2020/458 esas,

2023/132 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında tereddüt oluştuğundan bahisle yeni bir karar verilmesi talep edilmesini takiben, anılan mahkemece tereddütün giderilmesine yönelik verilen, hükmedilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2024 tarihli ve 2018/312 esas, 2019/218 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2024 tarihli ve 2024/1648 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, her ne kadar Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2024 tarihli kararı ile tekerrür hükümleri uygulanırken 1. kez tekerrür hükümleri uygulanmasının kazanılmış hak teşkil ettiği belirtilmeden hüküm kurulduğundan bahisle Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.10.2024 tarihli ve 2018/312 esas, 2019/218 sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.09.2007 tarih ve 214-181 sayılı ve 17/04/2004 tarih ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği üzere infaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Somut olayda, sanığın mahkumiyetine konu Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2018/312 esas, 2019/218 sayılı kararında, Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli ve 2015/130 esas, 2016/90 sayılı kararından dolayı cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

anılan kararın, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/1302 esas, 2019/1992 karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği, tekerrüre esas alınan Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/130 esas, 2016/90 karar sayılı dosyasına yapılan uyarlama yargılaması sonucu 22.02.2023 tarihli ve 2020/458 esas,

2023/132 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle anılan Mahkemesince sanığın adli sicil kaydında yer alan diğer ilamı olan Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2017 tarihli ve 2016/4 61... /231 karar sayılı kararından dolayı cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmakla, mükerrirliğe ilişkin şartların oluştuğu gözetilmeden itirazın bu nedenle reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İncelenen dosya içeriğine göre; hükümlü hakkında, Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli ve 2018/312 Esas, 2019/218 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204/1, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/1302 Esas, 2019/1992 Karar sayılı ilâmı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle hükmün kesinleşmesini müteakip, infazda tereddüt hasıl olduğundan bahisle, Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2021 tarihli ve 2018/312 Esas, 2019/218 Karar sayılı ek kararı ile ikinci kez tekerrür bölümünün çıkartılarak birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, bununla birlikte;

asıl hükümde ikinci kez tekerrüre esas alınan Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/90 Karar sayılı ilamına ilişkin uyarlama yargılaması yapıldığı ve hükümlü hakkında 22.02.2023 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması sonrası, bu kez Mahkemenin 14.10.2024 tarihli ek kararı ile ikinci kez tekerrüre esas alınan Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/90 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınamayacağı ancak hükümlünün adli sicil kaydına bulunan Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2017 tarihli ve 2016/461 Esas,

2017/231 Karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas alınmasının gerektiğinin belirtildiği, bahse konu ek karara yapılan itiraz üzerine de Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2024 tarihli ve 2024/1648 Değişik İş sayılı kararı ile "...Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2024 tarihli ve 2018/312 Esas, 2019/218 Karar sayılı ek kararında tekerrür hükümleri uygulanırken 1. kez tekerrür hükümleri uygulanmasının kazanılmış hak teşkil ettiği belirtilmeden hüküm kurulduğu anlaşıldığından sanık müdafinin itirazının kabulüne..." denilmek suretiyle karar verilmiş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarihli ve 214-181 sayılı ve 17.04.2004 tarihli ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, infaza ilişkin hususların kazanılmış hak teşkil etmeyeceği ve asıl hükümde de ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı gözetilerek, itirazın reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2024 tarihli ve 2024/1648 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,