Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2026/54 K.2026/1552

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

gereği düşünüldü: Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek ilk uzlaştırma teklifinin tebliğ edildiği tarihten itibaren teklifin katılan tarafından reddedildiği tarih aralığında zamanaşımının durduğu ve bozma sonrasında 5271 sayılı CMK'nın 253/18 maddesinde belirtilen "Uzlaştırmanın sonuçsuz kalması hâlinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez" hükmüne aykırı olarak taraflar arasında yeniden uzlaşma işlemi yapılarak sanık hakkında düşme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz mahkeme koşulu olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında.

Sanığa yüklenen “güveni kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının,14/11/2013olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;