Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2026/775 K.2026/3666

Nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (TCK) 247/1-2, 249/1, 62... . maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan, TCK'nin 204/2, 62... . maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2.Katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunda bulunmaları üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesince, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, 22.03.2024 tarihli ve 2022/2001 Esas, 2024/329 Karar sayılı karar ile, nitelikli zimmet suçundan kurulan hüküm yönünden, sanığa yüklenen eylemin TCK'nin 257/1 maddesinde düzenlenen görevi kötüye suçunu oluşturduğu kabul edilip suç vasfında hataya düşülerek karar verildiğinden bahisle, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan hüküm yönünden, suça konu belgenin duruşmaya getirtilip incelenerek aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle, bozma kararı verilmiştir.

3. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2024 tarihli ve 2024/154 Esas, 2024/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, a. Görevi kötüye kullanma suçundan, TCK'nin 257/1, 43/1, 52, 51... . maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına, b.Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan, TCK'nin 204/2, 62... . maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

4.Sanığın istinaf başvurusunda bulunması üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.10.2025 tarihli ve 2025/19 Esas, 2025/1624 Karar sayılı kararı ile "...hükümde yer alan hak yoksunlukları uygulanmasına ilişkin "53/1-a." ibaresi çıkartılarak yerine "53/1-e" ibaresinin eklenmesi suretiyle" hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 5. Van Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 02.12.2025 tarihli ve 2025/19 Esas, 2025/1624 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, hükmün temyize tabi olduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, yüklenen suçların oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, şöyle ki; ''e) İlk derece mahkemesinin kararında 289 uncu maddede belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

f) Soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine... karar verilir.'' şeklinde ifade edildiği, Dosya içeriğine göre, sanık hakkında Van

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 tarihli kararıyla nitelikli zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği verilen mahkûmiyet hükümlerinin katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesince, duruşma açılmaksızın yapılan incelemede, 22.03.2024 tarihli ve 2022/2001 Esas, 2024/329 Karar sayılı karar ile mahkûmiyet hükümlerinin, yukarıda "Hukuki Süreç" başlığının (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verildiği, bilahare Van

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2024 tarihli kararıyla sanık hakkında görevi kötüye kullanma ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın istinaf başvurusunda bulunması üzerine TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm yönünden hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Oysa ki yukarıda işaret edildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde, ilk derece mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceği açık ve tahdidi şekilde düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararının içeriği dikkate alındığında, aynı maddenin (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri kapsamında bulunmadığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamında da açıkça vurgulandığı üzere Bölge Adliye Mahkemelerinin kanunda tahdidi olarak öngörülen haller dışında dosya üzerinden bozma yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen usulsüz bozma kararı sonrası kendisi tarafından verilmesi gereken kararın direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesi tarafından verilmesi ve bu karara yönelik hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,

Bölge Adliye Mahkemesinin söz konusu uygulaması ile adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkı bulunan tarafların temyiz kanun yoluna başvuru haklarını kullanmalarının önüne geçilmesi, uluslararası sözleşmeler ve Anayasa ile güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir uzantısı olarak hüküm ve kararlara karşı başvurulacak bir kanun yolunun açık olmasının kural, kapalı olmasının istisna olması karşısında, Van Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 02.12.2025 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Somut olayda; ilk derece mahkemesinin 11.01.2022 tarihli kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağırılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda bozma kararı verilmesi, bu hususun davanın esası ile kanun yoluna başvuru koşullarına etki etmesi karşısında, yargılamaya devam edilerek 02.12.2025 tarihli esastan ret kararlarının verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen Van Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 02.12.2025 tarihli ve 2025/19 Esas, 2025/1624 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Bozma nedenine göre sanık hakkında verilen hükmün İNFAZININ DURDURULMASINA, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal TAHLİYESİNE, salıverilmesinin temini için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Van Bölge Adliye Mahkemesi