Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/10218 K.2010/4487

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/10/2007 tarih ve 2004/1052-2007/255 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin 2002/139317 ve 139318 nolu “şekil+MOTİF” ibareli, 18,24 ve 25. sınıflarda tescilli markaların sahibi olduğunu, müvekkilinin markasındaki “motif” ibaresini 1997 yılından itibaren eskiye dayalı kullanımının bulunduğunu ve 12.04.1993 tarihinde aynı ibareyi taşıyan ticaret unvanının da tescil edildiğini, buna karşın davalının aynı ibareyi taşıyan ticaret unvanını 26.05.1993 tarihinde adına tescil ettirmesinin haksız rekabet olduğunu ve davalı tarafından tescil ettirilen 2001/11871nolu,

35. sınıftaki “şekil+MOTİF” ibareli markasında kullandığı ibarede müvekkilinin öncelik hakkının bulunduğunu ileri sürerek marka hakkına tecavüzün ve ticaret unvanına tecavüzle oluşan haksız rekabetin tespitine, men’ine, motif ibaresinin davalı unvanından çıkartılması ile davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının markaya konu ibare üzerinde öncelik hakkının bulunmadığını, markaların farklı sınıflara ait olduğunu ve müvekkilinin ticaret unvanına 11 yıl sessiz kalan davacının davasının MK 2. maddesi uyarınca dinlenmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiş, karşılık dava olarak da davalının marka hakkına tecavüzü nedeniyle 1.000,00 TL maddi tazminat ile 1.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında davayı takip etmeyeceklerini belirtmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflara ait markalardaki “motif” ibaresi açısından davacının kullanıma dayalı öncelikli hak sahibi olduğundan 556 SY KHK’nin 8/3. maddesi uyarınca davalı markasını hükümsüz sayılmasının gerektiği, her ne kadar farklı sınıflarda olsalar da davalı markasını taşıyan mağazadaki ürünlerin satışından davacı markasının olumsuz etkileneceği ancak, davalı ticaret unvanı açısından açılan davada ise aynı ibareyi davalının kullanımına karşı 11 yıl sonra açılan davanın MK 2. maddesine aykırı olduğu gerekçeleriyle asıl davanın kısmen kabulüne, davalı markasının hükümsüzlüğüne, karşı davanın ise HUMK’nun 409/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.