Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/10269 K.2010/1050

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Asliye 23. Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2008 gün ve 2008/152-2008/264 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece, davalı vekilinin iş bölümü itirazının kabulü üzerine verilen gönderme kararı nihai bir karar olmakla beraber, diğer nihai kararlardan farklı olarak yalnız başına temyiz edilmez, yani gönderme kararı verildiği anda kesin bir karardır. (24.04.1967 gün ve 12/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 11.10.1976 gün 5/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları). Davacı vekilinin temyiz dilekçesi temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4.maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.