Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/11157 K.2010/2016

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.03.2008 tarih ve 2007/96-2008/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...’in büro koltukları imalatı ve satışı işiyle uğraşan diğer müvekkili şirketin ortağı olduğunu, aynı alanda faaliyet gösteren davalı şirketin diğer davalıyı tasarımcı göstererek müvekkilleri tarafından üretilen koltuk modelleri için 29.03.2001 tarihinde endüstriyel tasarım tescili talebinde bulunduğunu, yeni ve ayırt edici özelliklerinin olmaması nedeniyle 5,8,10 ve 11 numaralı tasarımlar için itiraz ettiklerini, 554 sayılı KHK’ye aykırı davranış nedeniyle müvekkili ... hakkında açılan ceza davasının beraatla sonuçlandığını, stand kiralaması konusunda taraflar arasında husumet bulunduğunu,

İzmir piyasasında öteden beri kullanılan koltuk modellerinin davalı tarafça kötü niyetli olarak tescilinin talep edildiğini, maddi ve manevi yönden zarara neden olduklarını, ayrıca tanıtım katologlarında ürünlere ilişkin olarak “Uygul Mobilya’nın kendi tescilli ürünleri” şeklinde gerçeğe aykırı reklam yaptıklarını, haksız rekabette bulunduklarını ileri sürerek,15 milyar TL maddi ve 5 milyar TL manevi tazminatın tahsili ile yapılan haksız rekabetin men’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...’un olaylarla bir ilgisinin olmadığını, kendisine davada husumet düşmeyeceğini, tescil talebinden sonra üretim yapılmaması hususunda davacı tarafın ihtar edildiğini, faaliyetlerine devam etmeleri nedeniyle 554 sayılı Yasa’nın verdiği yetkiye dayanarak taklit edilen malların toplatıldığını, bir kısım tasarımın itiraz sonucu iptal edildiğini, tazminat taleplerinin yersiz olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, endüstriyel tasarım tescil belgesi için yapılan başvuru ile o tasarımın korunmasının başladığı, tescil gerçekleşmemiş olmakla birlikte, başvuru sahibi bültende yayınlandığında üçüncü kişilerin tasarımdan haberi olacağından, ilerde tescili almak koşuluyla tasarımdan doğan koruma isteme hakkının gerçekleşeceği, itiraz görmemek kaydıyla tasarım başvurusunun korumadan yararlanacağı, ceza soruşturmasına 24.08.2001 tarihinde yayından önce başlandığı, el koyma ve yediemine teslim işleminin 24.08.2001’de yapıldığı,

davalının yayından önce tasarımından doğan koruma hakkını kullanmak üzere ceza soruşturması için şikayetten evvel 17.04.2001 tarihinde davacı şirkete ihtarname çekerek onları bilgilendirdiği, davalı 554 sayılı KHK’nin 48/2 maddesi uyarınca üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirdiğinden başvurudan doğan koruma önlemlerinden yararlanabileceği, davalıların ceza soruşturması isteme, arama, toplatma gibi işlemlere yol açma şeklindeki eylemlerinin haksız rekabet olarak nitelenemeyeceği,

davalı yanın tanıtım katalogunda ‘Uygul Mobilya’nın kendi tescilli ürünleridir’ ibaresini kullanarak yanlış ve yanıltıcı reklamı ile tüketiciyi yanıltması ve davacıya göre rekabette kendine haksız bir avantaj yaratmasının haksız rekabet oluşturacağı, davacının defter ve belgelerinin incelenmesinden sonra 2.894,00 YTL zararının tespit edildiği, zarar ile davalı yanın eylemleri arasındaki nedensellik bağının kanıtlandığı, bu zararın dava dışı bir başka sebeple, özel bir kriz veya genel ekonomik kriz gibi sebeplerden meydana geldiğinin kanıtlanmadığı,

5.000,00 YTL manevi tazminatın TTK’nun 58/e ve BK’nun 49. maddesi uyarınca olaya ve yanlara uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı tarafın “Koltuk tasarımlarımızın tamamı tasarım tescillidir” ibaresini kullanarak reklam yapmak suretiyle, davacıya karşı haksız rekabette bulunmuş olduğunun tespitine, önlenmesine, 2.894,00 YTL maddi tazminatın, dava tarihinden işleyen reeskont faiziyle davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istem kanıtlanamadığından reddine, 5.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen alınarak,

dava tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.