Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12047 K.2010/2877

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.05.2008 tarih ve 2007/626 - 2008/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin kardeşi ve oğlu olan ...’in davalıya ait trene bineceği sırada trenin aniden hareket etmesi ve olay günü yeterli önlem alınmadan yürütülen inşaat çalışması nedeniyle yolcu iniş ve binişine uygun olmayan koşullar sonucu vagon basamağı ile peron rıhtımı arasındaki boşluğa düşerek hayatını kaybettiğini bildirerek anne ve baba için ayrı ayrı 50.000.000.000 TL, kardeşler için ayrı ayrı 10.000.000.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline atfedilecek kusur bulunmadığını, müteveffanın %100 kusurlu olduğunu, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ...’in Kurtuluş Tren İstasyonu’nda meydana gelen kazada yaşamını yitirdiği, davalının % 20, ...’in %75 kusurlu olduğu,...’ın olay tarihinde 17 yaşında olduğu, kuaförlük okulunda okuduğu, ölenin anne, baba ve kardeşleri olan davacıların BK’nun 47. maddesi uyarınca uğradıkları manevi zararın tazminini isteyebilecekleri gerekçesiyle anne ve baba için ayrı ayrı 20.000,00YTL kardeşler için ayrı ayrı 7.500,00 YTL olmak üzere toplam 55.000,00 YTL’nin olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.