Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12269 K.2010/7332

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.05.2008 tarih ve 2003/1 - 2008/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22.06.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında ticari hakları Türkiye çapında müvekkiline ait olan DIGIMON adlı çizgi film karakterlerinin 01.07.2001 - 31.12.2001 tarihleri arasında sözleşmedeki koşul ve kayıtlara uyularak, sadece lisanslı ürünlerde çoğaltılması ve bu karakterlere ait sticker, sticker albümü ve posterlerle birlikte dağıtımı karşılığı telif öedemek konusunda bir alt lisans sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmenin 7. maddesine aykırı olarak hesap bildiriminde bulunmadğını, yazılı talep ve ihtarlara rağmen mütemerrüt durumunu sürdürdüğünü,

öte yandan sözleşme süresinin sona ermesinden sonra dahi davalının lisanslı ürünleri kullanmaya devam ettiğini, davalı taraf eylemlerinin sözleşmeye, FSEK ve BK hükümlerine aykırı olduğunu, davalının sözleşmeye aykırı tutumu nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek,

sözleşmenin 4. ve 7. maddelerine göre hesaplanacak telif alacağından şimdilik 1.000 USD'nın aylık % 10 faiziyle 80.000 USD cezai şart alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle, asgari telif ödemeleri vadesinde yapılmadığından toplam 10.976 USD faiz alacağının tahsiline, sözleşmeyi aşan üretim nedeniyle FSEK'nun 68. maddesi hükmüne göre, sözleşmede belirlenen telif ücretinin üç katının tespit edilerek tahsiline, sözleşmeyi aşan üretimden elde edilen kârın tespit edilerek tahsiline, üretimde kullanılan malzemelerin imhasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, telif bedelinin eksiksiz ödendiğini sözleşmenin 31.12.2001 tarihinde kendiliğinden sona erdiğinden cezai şart talebinin yasal dayanağı bulunmadığını, müvekkili şirket elinde imhası gerekecek herhangi bir malzeme bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki 01.07.2001 - 31.12.2001 tarihleri arasındaki sözleşmenin kendiliğinden sona erdiği, davalı tarafın "sözleşme süresinin sona ermesinden sonra lisanslı ürünlerin üretiminin durdurulduğunu, sözleşme devam ederken üretilen ürünlerde sözleşmenin 13/d maddesi gereğince akdin sona ermesinden sonraki üç ay içinde tüketildiğini" savunduğu, sözleşmede öngörülen sürenin 31.03.2002 tarihinde sona erdiği, davacının sunduğu faturaların bu tarih öncesine ait olduğu,

Sözleşmenin geçerli olduğu dönemde sözleşme gereğince ödenmeyen bakiye telif alacağının 8.487,43 YTL, dava tarihine kadar işlemiş faizin 7.808,70 YTL, peşin ödenmesi gereken 40.000 USD'nın faizinin 10.825 USD olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin kendiliğinden sona ermesi nedeniyle 19. maddede öngörülen cezai şart koşullarının oluşmadığı sonucuna varılarak, 8.487,73 YTL bakiye telif ücretinin davalıdan tahsiline, bunun asıl dava ile istenilen 1.660,80 YTL'lık bölümüne dava tarihinden, bakiyesine 06.02.2007 ıslah tarihinden itibaren % 10 faiz yürütülmesine, bu alacağın dava tarihine kadar işlemiş aylık % 10 faiz karşılığı 7.808,70 YTL'nın ve peşin ödenmesi öngürülen 40.000 USD'nın faizi olan 10.825 USD faizin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde diğer talepleri yanında, taraflar arasındaki sözleşme gereği ödenmeyen telif ücreti nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000 USD’nın aylık %10 faiziyle birlikte tahsilini istemiş, 06.02.2007 tarihli dilekçe ile talebini ıslah ederek telif ücret alacağının dava tarihine kadar aylık %10 işlemiş faizi olan 7.808,70 YTL ile ödenmeyen 8.487,73 YTL telif ücret alacağının dava tarihinden itibaren aylık %10 faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Mahkemece davacının 8.487,73 YTL telif ücret alacağının temerrüt tarihinden dava tarihine kadar aylık %10 işlemiş faizi olan 7.808,70 YTL’na hükmedildiği halde, 8.487, 73 YTL telif alacağının dava dilekçesi ile istenilen 1.660,80 YTL’na dava tarihinden bakiye kısma ıslah tarihinden itibaren aylık %10 temerrüt faizine hükmedilmek suretiyle ıslah dilekçesi ile talep edilen telif ücret alacağına dava tarihinden ıslah tarihine kadar temerrüt faizine hükmedilmemesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7.

Maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.