Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12352 K.2010/3773

Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.06.2008 tarih ve 2006/325-2008/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 09.10.2000 tarihinde davalı banka nezdindeki döviz hesabına 30.000 USD yatırdığını, o tarihten sonra gerek ihtiyaç hissetmemesi gerek yaşlılık, hastalık ve ameliyat sebepleriyle şubeye gidip parasını çekemediğini, ancak 04.11.2002 tarihli ihtarnameyle bu paranın davalı bankadan istemesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek, 30.000 USD’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili banka Çarşı şubesi nezdinde açılmış USD hesabına 09.10.2000 tarihinde 30.000 USD yatırdığı, söz konusu tutarın 10.10.2000 tarihinde TL'na çevrilerek TL karşılığı olan 20.130,00 TL’nın davacının TL hesabına aktarılarak bu tutarın davacı imzasını taşıyan 22 nolu fiş karşılığı kendisine ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine Dairemizce bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, davalı banka çalışanınca müşteri hesaplarında usulsüzlükler yapılarak dava konusu paranın zimmete geçirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.