Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12417 K.2010/3710

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2008 tarih ve 2008/164-2008/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ortağı ve müdürü olan davalının vekalet ilişkisi içinde bulunduğu şirketle hukuka ve kanuna aykırı şekilde akdettiği geçersiz bir hizmet sözleşmesine dayanarak, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti tazminatı adı altında aldığı 290.000 YTL tutarında sebepsiz zenginleştiğini, hizmet sözleşmesinin, konusu bakımından imkansız olduğu gibi, temsilcinin kendi kendisi ile işlem yapması yasağı kapsamına da girmesi nedeniyle gerek TTK.nun 556, 334. maddeleri, gerekse BK.nun 19 ve 20. maddeleri kapsamında geçersiz olduğunu ileri sürerek, davalının sebepsiz zenginleşmesine konu 290.000 YTL'nin ödeme tarihi olan 01.09.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline ve 23.02.2004 tarihli hizmet sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın hizmet sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle İş Mahkemesi'nin görevli olduğunu savunarak, davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, 23.02.2004 tarihli " Süresiz Hizmet Sözleşmesi " ile davalının Genel müdür ve Türkiye ve Ortadoğu Bölgesi Satış ve Pazarlama Direktörü olarak 01.01.2004 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere görevlendirildiği , davacı şirketin 18.07.2006 tarihli ortaklar kurulu toplantısında tasfiye kararı aldığı, şirketin 04.07.2001 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davalı ve ...'in birlikte imzaları ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı,taraflar arasındaki ilişkinin ve uyuşmazlığın hizmet sözleşmesine dayanmakta olduğu,

4857 Sayılı İş Kanunu ve 5521 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi hükmü uyarınca hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davaların İş Mahkemesi'nde görülmesi gerektiği gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.