Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12715 K.2010/7583

Taraflar arasında görülen davada Alanya Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 tarih ve 2005/482-2008/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.06.2010 gününde davacı avukatı ... gelip, davalı avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yurt dışında emlak alım-satımında aracılık hizmetlerine yönelik faaliyette bulunduğunu, davalılardan şirketin ise Almanya’da inşaat müteahhitliği yaptığını, bu davalı ile müvekkili arasında 26.02.2005 günü imzalanan işbirliği anlaşmasına göre müvekkilinin SA (sipariş alan), davalı şirketin SV (sipariş veren) olduğunu, davalı şirketin villa ve daire inşaatını gerçekleştireceğini, müvekkilinin ise bu villa ve dairelerin Almanya’da villa sahibi olmak isteyen müşterilere satışını yapacağını, davalı şirketin, müvekkilinin bilgisi ve onayı olmadan,

davalı şirketin toplam 2.556.000 Euro bedelli 12 villa ve 12 daire’den oluşan Diamond Park-1 projesini Trol-Home-Eray Erdem isimli 3 ncü kişiye satmak suretiyle, müvekkilini devre dışı bıraktığını, sözleşmeye aykırı davrandığını, sözleşmenin 3.3 ncü maddesine dayalı ödemeyi müvekkiline yapmadığını, davalının müvekkilinin satış tecrübesinden yararlandıktan sonra devre dışı bıraktığını, projeye katkısı olan davacının emek ve masrafının boşa gittiğini, taşınmazların satış fiyatı 3.180.000 Euro, müvekkile teslim fiyatı 2.556.000 Euro olup, davalının 624.000 Euro brüt kazancı oluştuğunu,

sözleşmenin 3.3 ncü maddesine göre davalının müvekkile %12 düşülerek ödemesi gereken 374.000 Euro borcu olduğunu ileri sürerek, şimdilik davalılardan 374.000 Euro’nun aynen ya da fiili ödeme tarihindeki YTL karşılığının faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, satış akdinin BK’nun 405 nci maddesi uyarınca tellâl aracılığı ile kurulması koşulunun oluşmadığını, davalı şirket tarafından satılması halinde de davacıya komisyon ödeneceğine ilişkin sözleşmede bir kayıt bulunmadığını, 3.3 ncü maddenin satışın müvekkili şirketçe yapılması halinde müvekkilin alacağı parayı düzenlediğini, davacının bir alacağının doğmadığını, arsanın 3 ncü kişiye ait olduğunu, yüklenicinin davalı şirket olduğunu, villaların satışına aracılık yapanın davacı olmadığını, birden çok tellâlin görevlendirilebileceğini, sözleşmede buna bir engel bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, sözleşmede davalı şirketin projedeki bir taşınmazın satışını yaparsa %12 oranında komisyon alacağının kararlaştırıldığı, davacının satışa aracılık etmediğini duruşmada beyan ettiği, bu durumda TTK’nun 405 nci maddesine dayalı alacağının doğmadığı, davalılardan tellâllik akdine dayalı bir alacak talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sözleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Davacı ile davalılardan Ltd.Şti.’ni temsilen genel müdür diğer davalı arasında imzalanan işbirliği sözleşmesinin 3.3 ncü maddesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, bu maddenin son cümlesi ile sözleşmenin diğer maddeleri bir bütün halinde değerlendirilerek, davacının sözleşmeden kaynaklandığını iddia ettiği alacağı hak edip etmediği üzerinde yeterince durulup, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin anılan maddesinin sadece ilk cümlesi değerlendirilip, sözleşmenin diğer maddeleri gözden kaçırılarak, yazılı gerekçelerle davanın reddi eksik incelemeye ve yanlış nitelemeye dayalı olup, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.