Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12719 K.2010/4483

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.11.2007 tarih ve 2006/433-2007/792 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-k.davacı vekili ve katılma yoluyla davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/karşı davalı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki kira sözleşmesi uyarınca davalının, müvekkilinin temsilcisi olduğu ...A.Ş’nin reklam flamalarının asılacağı 100 adet elektrik direğini üç ay süreyle kesintisiz olarak tekeffül ettiğini, sözleşme gereğince kira bedelinin ilk taksitin peşin ödendiğini ancak davalının edimini yerine getirmediğini, taahüt ettiği kiralamayı gerçekleştiremediğini ileri sürerek,

peşinat olarak ödenen 32.150,00 TL, baskı bedeli olarak davalı yerine yapılan 4.072,00 TL, sözleşme ile kararlaştırılan % 10 oranındaki ajans komisyonu olan 11.903,25 TL, müvekkilince dava dışı ...Aş’ den alacağı %12 oranındaki komisyon tutarı olan 14.284,00 TL, cezai şart alacağı olan 9.930,05 TL olmak üzere toplam 72.339,75 TL’nın ihtar tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı/karşı davacı vekili, müvekkilinin sözleşme gereğince tüm edimlerini yerine getirdiğini, reklam afişlerinin şehir estetiğine uygun olmaması nedeniyle belediye yetkililerince toplandığını, afişlerin iki ay süreyle asılı kaldığını savunarak, davanın reddini talep etmiş, karşılık davasında ise, davacı/karşı davalı tarafından ödenen peşin kiradan iki aylık süre için ödenmesi gereken kira miktarının mahsubu ile bakiye 60.185,00 TL kira alacağından şimdilik 6.000,00 TL’nın davacı/karşı davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı/karşı davacının kira sözleşmesi gereğince edimini yerine getirmediği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüyle 40.493,47 TL alacağın davalı/karşı davacıdan alınarak, davacı/karşı davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleple, davalı/karşı davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı vekili ve katılma yoluyla davacı/karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı/karşı davalı vekilinin tüm, davalı/karşı davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddiyle karşı davanın reddine ilişkin kararın ONANMASINA.

2) Dava, taraflar arasındaki kira sözleşmesinde kiralayanın, (davalı/karşıdavacı) edimini ifa etmemesi nedeniyle ödenen kira bedeli, mahrum kalınan komisyon ve cezai şartın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle kiracı (davacı/karşı davalının-asıl dava) davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 24.04.2006 tarihli Reklam Alanı Kira Sözleşmesi’nin 4.4. maddesi, ”Kiralayan, reklam alanını sözleşme süresi boyunca kesintisiz olarak kiracıya tahsis edilmesini taahhüt ve tekeffül eder.

Kiralayan, reklam alanının kullanılmasıyla ilgili gerek üçüncü kişilerin ilgili Belediye ile yaptığı sözleşmelerin gerekse kiralayanın üçüncü kişilerle yaptığı sözleşme hükümlerinden dolayı, reklam alanının sözleşme süresince kiralayan tarafından kullanımının herhangi bir şekilde engellenmesi halinde, kiralayan, kiracının fazlaya dair talep hakkı saklı kalmak kaydıyla, yapmış olduğu ödemeler üzerinden uğrayacağı zarar kadar cezai şartı kiracıya ödemeyi peşinen kabul ve taahüt eder” hükmünü haiz olup, anılan hüküm gereğince kiracının cezai şart alacağının doğması için, reklam alanının,

sözleşme süresince ilgili Belediye veya kiralayan tarafından üçüncü kişilere kiralanması nedeniyle kiracı tarafından kullanılamaması gerektiği açıktır.

Bu bağlamda, davacı/karşı davalının cezai şart şart alacağının doğumu için sözleşmenin anılan hükmü koşullarının gerçekleşmediğinin sabit olması karşısında davacı/karşı davalının cezai şart isteminin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı/karşı davacı yararına bozulması gerekmiştir.