Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13094 K.2010/4578

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.07.2008 tarih ve 2005/1231 - 2008/1069 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline taşıma rizikolarına karşı sigortalanan bilgisayar ve parçalarına ilişkin emtianın Hollanda’dan Türkiye’ye taşınmasının davalılar tarafından üstlenildiğini, 3516 koli yüklenen emtianın alıcısına 3514 koli olarak teslim edildiğini, 2 dizüstü bilgisayarın teslim edilmediğini, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 3.889,06 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı taşıyıcı şirketin 2 dizüstü bilgisayarı eksik teslim etmesinden dolayı doğan zarardan CMR’nin 23. maddesine göre sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 102,45 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalı Balnak A.Ş.’den tahsiline, diğer davalı hakkındaki davanın atiye bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, uluslararası kara taşıması ile taşınan bilgisayar emtiasının eksik teslim edilmesi nedeniyle teslim edilmeyen mal bedelinin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Taşımanın yapılacağı güzergâh dikkate alındığında, uyuşmazlığa "Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi" (CMR) hükümlerinin uygulanacağı tartışmasızdır. Davalılar tarafından taşıması yapılan dizüstü bilgisayarlardan iki tanesinin alıcısına eksik teslim edildiği hususunda bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık davalıların sorumlulukların sınırları noktasında toplanmaktadır.

Gerek TTK ve gerekse dava konusu olayda uygulanması gereken CMR hükümlerine göre taşıyıcı, taşımasını üstlendiği malları alıcısına tam ve sağlam olarak teslim etmek zorundadır. Aksi halde, sorumluluğu esastır.

Ancak, CMR Konvansiyonunun 17/2. maddesinde, hasar veya ziyanın, taşıyıcının önlemesine imkan bulunmayan durumlardan ileri gelmesi halinde taşıyıcının sorumluluktan kurtulacağı ve 23. maddesinde ise sınırlı olarak sorumlu olduğu düzenlenmiş ise de, somut olayda, davalıların sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesinde CMR'nin 23. ve 29. maddesi hükümlerinin dikkate alınması gerekmektedir.

CMR'nin 29. maddesi gereğince taşıyıcının sınırlı sorumluluğunun hangi hallerde uygulanamayacağı gösterilmiş olup, taşıyıcının kendi kötü hareketinden veya isteyerek kötü harekete eşdeğer sayılan kusurundan meydana gelen hasar halinde, taşıyıcının sorumluluğunu sınırlayan veya ispat yükünü karşı tarafa yükleyen hükümlerin uygulanma olanağı kalmamaktadır.

Somut olayda, davalılara taşınmak üzere teslim edilen dizüstü bilgisayarlardan 2 tanesi eksik teslim edilmiş olup, hakkındaki dava atiye bırakılan davalı...ltd. şti. vekili emtianın yükleme yerinde eksik teslim edildiğini savunmuş ise de buna ilişkin hiçbir delil getirmediği gibi diğer davalı ise eksik teslim edilmeye ilişkin hiçbir açıklama getirmemiştir. Mahkemece, davalılara teslim edilen emtianın alıcısına eksik ulaşmasına ilişkin davalılar tarafından yapılan açıklamanın makul ve kabul edilebilir olup olmadığı üzerinde durulmaksızın, taşıyıcının sınırlı sorumluluğuna ilişkin yapılan hesaplama sonucu belirlenen miktar üzerinden karar verilmiştir.

Oysa, mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle CMR'nin 29. maddesinin somut uyuşmazlığa uygulama olanağı bulunup bulunmadığı üzerinde durularak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde oluşan hasardan davalı taşıyıcı şirketin sınırlı sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiştir.