Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13344 K.2010/4832

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.06.2008 tarih ve 2006/324 - 2008/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu markaların ismi, renkleri ve logosunun TPE nezdinde tescilli olduğunu, davalının müvekkiline ait isim ve logoyu kulüp tarafından verilmiş bir izne dayalı olmadan haksız bir şekilde taklit ederek kullanmak suretiyle kendisine menfaat temin etmiş bulunduğunu, davalının bu eylemi nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek,

marka hakkına tecavüz edenin markayı bir lisans anlaşması ile hukuka uygun şekilde kullanmış olması halinde ödemesi gereken lisans bedeli uyarınca ve de taklit ve izinsiz kullanımlar sonucu lisans sözleşme bedellerindeki tenzilat nedeni ile uğranılmış bulunan gelir kaybının da dikkate alınarak fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 YTL maddi ve 5.000 YTL de manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre davalının işyerinde yapılan arama sonucu “...” logosunu taşıyan taklit 3 adet formanın tespit edilmiş olduğu, 556 sayılı KHK 61.maddesi gereğince davacının marka tescilinden kaynaklanan haklarına tecavüz edildiği, 62/1-c maddesi gereğince maddi ve manevi tazminat hakkının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.556,99 YTL maddi ve 5.000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmişlerdir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalıların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, tescilli markaya tecavüz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemlerine ilişkin olup, mahkemece tescilli marka hakkına tecavüz nedeni ile 5.000 YTL manevi tazminata hükmedilmiştir. Ancak, davalıların işyerinde bulunan formaların adedi, yerin nüfus ve potansiyeli dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha makul bir tazminata hükmedilmemiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.