Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13539 K.2010/7733

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.07.2008 tarih ve 2007/258-2008/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin “maxbar” ibareli marka tescil başvurusunun müvekkili şirket adına tescilli “Max” markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, anılan başvuruya müvekkili tarafından itirazda bulunulduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından anılan benzerlik tespit edilerek aynı sınıfların davalı şirkete ait başvurunun tescil listesinden çıkarılmış olduğunu, itiraz edilmesi üzerine YİDK tarafından yapılan inceleme sonunda “çikolatalar, çikolata ürünleri vs.” emtialar için davalı şirketin daha önceki tescillerine dayalı kazanılmış hakkı bulunduğundan bahisle itirazlarının reddine karar verildiğini,

sözkonusu kısmi ret kararı ile tescilli ve tanınmış “Max” markasının toplumda ulaştığı haklı ve saygın konumdan “maxbar” markası ile kabul edilen mallar yönünden davalı tarafın haksız kazanç sağlayacağını ileri sürerek, TPE YİDK kararının kısmen iptali ile davaya konu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE Başkanlığı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin davaya konu “Maxbar” ibaresi üzerinde müktesep hakkının bulunduğunu, davacının markası ile davaya konu markanın benzer olmadığını, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacı markaları ile başvuru konusu işaret arasında iltibas yaratabilecek seviyede benzerlik bulunduğu, davalı başvurusunun kapsamında olan 30 ncu sınıftaki “çikolatalar, çikolata ürünleri, çikolata veya şekerle kaplanmış ürünler, yılbaşı ağacı süsü olarak şekerli ve çikolatalı ürünler, çikolata esaslı içecekler” ürünlerinin davacı markalarının ve bu arada özellikle itirazda da dayanılan davacıya ait “Max” ibareli markaların kapsamında bulunduğu, bu nedenle davalıya ait marka tescil başvurusunun 30 ncu sınıf ürünlerde tescilinin hukuka uygun bulunmadığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.