Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13704 K.2010/5433

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.06.2008 tarih ve 2007/52-2008/404 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı sigortayla 12.06.1986 başlama, 01.06.2006 bitiş tarihli "özel emeklilik sigorta poliçesi" düzenlediklerini, yirmi yıl boyunca primlerini eksiksiz ödediğini, ancak vade sonunda yanlızca 7.717,96 TL toplu kar payı ödendiğini, aylık bağlanması talebinin davalı tarafından reddedildiğini, sözleşme gereğinice ölünceye kadar kendisine aylık bağlaması ve yıllık kar payından da ikramiye verilmesi gerektiğini ileri sürerek, ölünceye kadar asgari 250,00 TL aylık ve bilirkişi aracılığıyla tespit edilecek yıllık kar payı ikramiyesinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının özel emeklilik sigorta poliçesi gereğince 01.06.2006 tarihinde emekliliğe hak kazandığını, müvekkili tarafından davacıya bilgi verilerek seçenekler sunulduğunu, davacının toplu birikimi alarak poliçeyi sonlandırmayı tercih ettiğini, toplu kar payı birikiminin ödendiğini bu nedenle aylık bağlanmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sigorta sözleşmesi gereğince biriken primlerinden davacının tercihi nedeniyle davalı tarafından davacıya toplu kar paylı birikiminin ödenmesi nedeniyle sigorta ilişkisinin sona erdiği, davalının poliçeden kaynaklanan tüm haklarını aldığı ödenmesi gereken emekli aylığı ve yıllık kar payı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.