Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13805 K.2010/4565

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 5.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.04.2008 gün ve 2004/502-2008/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.04.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı bankanın Bayrampaşa Şubesi'ne 15.8.2003 tarihinde 106.567.000.000 TL. yatırdığını, hesap açılış işlemlerini şube müdürü ...’ın yaptığını, müvekkiline sadece dekont verildiğini, daha sonra bir çok mudinin parasının çekildiğinin öğrenildiğini,davalı bankanın çekilen ihtara rağmen paranın ödenmediğini ileri sürerek, 106.567.000.000 TL.nin yatırıldığı tarihten itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.vekili, davacının Bayrampaşa Şubesi'nde hesabının bulunmadığını,davacı tarafından sunulan dekonttaki yazıların sahte olup,bu nedenle davacının parayı bankaya nereden ve nasıl getirdiğini ispatlamak durumunda olduğunu,banka müdürü ...’a duyduğu güven nedeniyle kendisinin kusurunun bulunduğunu ve bu nedenle ...’dan alacağını talep edebileceğini, müvekkili nezdinde var olmayan hesaba ait ve müvekkili bankadan sadır olmayan sahte belge ile talepte bulunmasının doğru olmadığını savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia,savunma,toplanan kanıtlar,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dosyadaki belgelerle ...’ın parayı alıp banka kaşesini havi dekont düzenlediği, ancak bankada hesap açmayarak zarara neden olduğunun anlaşıldığı, davalı bankanın ise, BK.nun 55.ve 100.madde hükümleri gereğince sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle,davanın kabulü ile 106.567.000.000 TL.nin 15.8.2003 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.