Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/14184 K.2010/5654

Taraflar arasında görülen davada Ümraniye Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.07.2008 tarih ve 2008/3-2008/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan Ziraat Bankası vekili ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinden dul aylığı alan ve 08.12.2001 tarihinde vefat eden ...'un 01.01.2002-31.11.2004 tarihleri arasındaki dul aylıkları ve vergi iadesi tutarının haksız yere tahsil edildiğinin tespit edildiğini, davalılardan ...'ya evinde maaş ödenmiş gibi gösteren tutanakları imzalayan kişi olduğunu, bankanın ise gerekli denetim ve gözetimi yapmayarak ölen kişiye ödemelerde bulunduğunu ileri sürerek, 11.756,33 TL'nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın mecburi tahkimde görülmesi gerektiği, 3533 sayılı yasa gereğince o yerdeki yüksek dereceli mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ümraniye 1.Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan Ziraat Bankası vekili ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işlemine dayalı olarak açılmış tazminat istemine ilişkin olup, bankanın temizlik işlerini alan firmanın elemanı olan ...'ta bankanın yanında davalı olarak gösterilmiştir.

3533 sayılı Yasanın 1. maddesinde, “umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daire ve belediyelerle, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye yada hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir” denilmektedir.

233 sayılı KHK’nin 2. maddesinde ise, ”İktisadi Devlet Teşekkülü, sermayesinin tamamı devlete ait, iktisadi alanda ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulan kamu iktisadi teşebbüsü” olarak KİT’ler tanımlanmıştır. Aynı KHK’nin 4. maddesinde ise, bu KHK’de saklı tutulan hususlar dışında, KİT’lerin özel hukuk hükümlerine tabi olacağı belirtilerek, anılan KHK’nin eki listede, davalı ...

KİT olarak gösterilmiştir, yine davalı ...’nın Resmi Gazetenin 09.11.1984 gün ve 18570 sayılı nüshasında yayınlanan Ana Statüsüne göre de KİT olduğu tartışmasızdır. 233 sayılı KHK’nin 4. maddesindeki açık hüküm karşısında, bu teşebbüsler arasında çıkan uyuşmazlıklar ile bu teşebbüslere karşı özel veya tüzel kişilerce açılacak davaların özel hukuk hükümlerine tabi olacağı, somut olayda da, davalının 3533 sayılı Yasadaki kuruluşlardan sayılamayacağı sonucu çıkmaktadır.

Bu durumda, mahkemece davaya genel hükümler çerçevesinde devam edilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mecburi tahkime tabi olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.