KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/4924 E., 2010/1267 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
658 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2008 tarih ve 2006/75-2008/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02.02.2010 gününde taraflar ve avukatları tebliğe rağmen duruşmaya gelmediğinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalının işyerinde 1995 yılının yaz aylarından itibaren sigortasız olarak çalışmaya başladığını, bu süre içerisinde davacı ile davalının birlikte desen çizdiğini, davalı şirketin adına tescil ettirdiği 2003/3162 - 2, 4, 6, 8 numaralı tasarımların sahibinin tek başına davalıya ait olmadığını, müvekkilinin hakkını gasp eden davalının bu tasarımları kendi adına tescil ettirdiğini, 2003/3162-1,3,8 numaralı tasarımların ise davalı adına tescil tarihinden önce kamuya sunulmuş olup yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmadığını ileri sürerek,
davalı adına tescil edilen 2003/3162-1,3,8 numaralı endüstriyel tasarımların hükümsüzlüğüne, 2003/3162-2,4,6 numaralı tasarımlara yapılan gasbın def'ine, tasarım hakkı sahipliğinin müştereken maruf hale getirenlerden herbiri adına tesciline, 40.000 YTL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin tüm tasarımlarının orjinal olduğunu, 2,4,6 ve 8 numaralı tasarımların davacı tarafından davalı ile birlikte çizildiği iddiasının doğru olmadığını, manevi tazminatın koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 554 sayılı KHK'nın 19/3. maddesi uyarınca gasp iddiasının tescilli tasarım hakkının ilan tarihinden itibaren 2 yıl içinde ve gaspta kötüniyet varsa tescilli tasarım hakkının koruma süresinin bitimine kadar yapılabileceği, davacının da kötüniyet iddiasında bulunduğu, gasp sebebinin de 554 sayılı KHK'nın 43/b maddesi uyarınca bir hükümsüzlük nedeni olduğu, davacının davalıya ait işyerinde davaya konu tasarımların oluşturulduğu 1995 yılından 04.01.2004 tarihine kadar çırak yahut daimi işçi olarak çalıştığı, taraflar arasında bir hizmet sözleşmesi bulunduğu,
davalının işçisi olan davacının işyerinde gerçekleştirdiği bu tasarımların davalıya ait işyerine gelen araçlara aynen işlendiği, 554 sayılı KHK'nın 14. maddesine göre tasarım hakkı sahibinin davalı olup, gasp nedeniyle ortak olarak tescil edilmesi istenilen 2003/3162-1,7 ve 9 sayılı desen tasarımlarının 554 sayılı KHK'nın 17. maddesinden doğan haklarla ilgili sahipliğin davalıya ait olduğu, gerçek tasarım sahiplerinin 554 sayılı KHK'nın 18. maddesi uyarınca tasarım belgesinde adının tasarımcı olarak yazılmasını isteme hakkı bulunduğu, ancak bu talebin gasp iddiasından farklı olup, ayrı bir manevi hakka dayalı bir dava olduğu,
işbu davadaki davacı talebinin ise tasarım belgesinde adının tasarımcı olarak yazılmasını istemi ile ilgili olmadığı, dolayısıyla tasarımlardan doğan tasarım hakkı sahipliğini kullanma yetkisi bulunmayan davacının manevi tazminata karar verilmesi yolundaki isteminin de kabul olunamayacağı, gasp iddiasına dayalı tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşımadığı iddiasına dayalı hükümsüzlük talebi de bulunmadığı, 2003/3162-1,7 ve 9 sayılı tasarımların ise yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmadığının iddia edildiği,
toplanan delillere göre 7 sayılı tasarımın daha önceden kamuya sunulmayıp, yenilik ve ayırt edicilik vasfının bulunduğu, 2003/3162- 1 ve 9 sayılı tasarımların ise tescil tarihinden daha önce kamyonlara uygulandığı sonucuna varılarak, davalı adına tescilli 15.10.2003 gün ve 2003/3162- 1 ve 9 sayılı desen tasarımlarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, sair tüm istemlerin reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davaya konu çoklu endüstriyel tasarım numaralarının davacı vekili tarafından dava dilekçesinde ve 20.07.2005 tarihli dilekçesinde tescil belgesine göre numaralandırılmamasına, 15.10.2003 tarih ve 03162 numaralı endüstriyel tasarım belgesine konu 3,6,8 numaralı tasarımların davalı tarafından gasbedildiği, 1,7,9 numaralı tasarımların ise yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmadığı iddiasıyla işbu davanın açılmış bulunmasına,
davacının davalı yanında çalıştığı dönemde birlikte oluşturdukları tasarımın 2003/3162-3,6,8 numaralı tasarımlar olmasına karşın mahkemenin karar gerekçesinde 2003/3162-1,7,9 sayılı tasarımlar olarak yazılmasının maddi hatadan kaynaklanıp, bu yanlışlığın sonuca etkili bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/4924, K. 2010/1267, 4 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama