Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/6020 K.2010/2116

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.12.2007 tarih ve 2006/258-2007/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.02.2010 gününde davacı-karşı davalı avukatı ...ile davalı-karşı davacı avukatı ...geldi, davetiye tebliğine rağmen TPE avukatı duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı Eti Gıda San ve Tic AŞ vekili, müvekkilinin önceden tescilli ve tanınmış “FORM ETİ” ile “FORM” markalarına benzer “PİYAFORM” markasını 29,30 sınıflarda kullanmak üzere davalı şirket tarafından yapılan tescil başvurusunun davalı idarece kabul edildiğini, itiraz ve yeniden inceleme değerlendirme başvurularının reddedildiğini, tescil işleminin 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 8/b maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 15.07.2005 gün ve M-2600 sayılı kararının iptalini, davalı şirket adına tescil edilen 30.09.2003 tarih ve 2003/26042 sayılı “PİYAFORM” markasının iptali ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı Gıdasa Sabancı Gıda San ve Tic AŞ vekili, müvekkilince tescili istenen “PİYAFORM” ibaresinin ve davacı markası olan “ETİ FORM” ibaresinin ayrıştırılmadan, bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, “FORM” ibaresinin ayırt edici bir işaret olduğu yolundaki davacı iddialarının doğru olmadığını, müvekkili markasının davacı markaları ile benzerliği bulunmadığını, “FORM” ibaresinin bir çok firma tarafından içecek sektörü de dahil gıda sektöründe 29, 30 ve 32. Sınıflarda yer alan ürünler üzerinde bir çok markada ufak tefek değişikliklerle yer aldığını savunarak, asıl davanın reddini istemiş;

karşı dava ile de, karşı davalıyla 135667 sayılı “HİTİT GÜNEŞİ+FORM” ibareli markanın her çeşit bisküvi ve bisküviler haricinde kalan mallar, 118808 sayılı “HİTİT GÜNEŞİ+ETİ FORM” ibareli markanın bisküvi ve kraker haricindeki mallar, 2000 24089 sayılı “ETİ FORM” markasının ise bisküvi, kraker ve kekler haricinde kalan mallar yönünden kullanılmadığından 556 sayılı KHK’nin 14, 42. Maddesi gereğince hükümsüz sayılması gerektiğini, öte yandan 135667 sayılı markanın “ETİ FORM” olarak kullanıldığını, markadaki “HİTİT GÜNEŞİ” şeklinin kullanılmadığını, anılan markanın bu nedenle tüm mallar yönünden hükümsüz kılınması gerektiğini,

ayrıca “HİTİT GÜNEŞİ KURSU”nun 556 sayılı KHK’nin 7/h maddesi uyarınca kimsenin tekeline verilemeyeceğini ileri sürerek, 135667 sayılı markanın her çeşit bisküvi ve bisküviler haricinde kalan mallar, 118808 sayılı markanın bisküvi ve krakerler haricinde kalan mallar, 2000 24089 sayılı markanın bisküvi, kraker ve kekler haricinde kalan mallar için, 135667 sayılı markanın tescil edildiği şekilde kullanılmaması nedeniyle 556 sayılı KHK’nin 14 ve 42. Maddeleri gereğince hükümsüzlüğüne, 135667 sayılı markada yer alan HİTİT GÜNEŞİ KURSU şeklinin markadan çıkarılması,

olmadığı halde bütünü ile hükümsüzlüğüne, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı şirket başvurusunun “PİYAFORM” ibaresinden ibaret olup, iptali istenen YİDK kararına konu davada çekişmeli mal kapsamının 29 ve 30. Sınıfların tamamına ilişkin olduğu, “PİYA” ibaresinin davalı şirketin lider yada şemsiye markası olan “PİYALE” ibaresinden hareketle oluşturulduğu, buna “FORM” kelimesinin eklenmesi ile başvurunun ortaya çıktığı, davacı markalarından 135667 sayılı “FORM+HİTİT GÜNEŞİ şekli” markasının her çeşit bisküvi, çikolata, çikolatin, şekerlemeler ve çocuk mamaları emtialarını içerdiği,

118808 sayılı “FORM+ETİ+HİTİT GÜNEŞİ şekli” markasının bisküvi, çikolata, sarılı şekerle, ciklet, gofret, kraker ve çocuk maması mallarını kapsadığı, 2000/25298 sayılı “FORM+ETİ+ŞEKİL” markasının sadece kraker emtiasını içerdiği, davacının markalarında yer alan “ETİ” sözcüğü ile “HİTİT GÜNEŞİ” şeklinin esasen lider markası olup, vurgunun “FORM” ibaresinde bulunduğu, form sözcüğünün gıda maddeleri için tür, nitelik belirten, doğrudan tanımlayıcı bir kelime olmadığı, dolayısıyla markayı tercih etmesinde yatan arka plandaki fikir ile davalı başvurusunun hareket noktasının aynı olduğu ve sözcüklerin anlam olarak da benzer olduğu,

dava konusu olan 29 ve 30. Sınıflardaki malların aynen davacının 2000/24089 sayılı markasının koruma kapsamında da bulunduğu, davalı şirket başvurusu yönünden davacı markalarının 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi gereği tescil engeli oluşturduğu; karşı dava yönünden ise, 556 sayılı KHK’nin 7/1-h maddesi uyarınca hükümsüzlüğü istenen 135667 sayılı markanın tescil edildiği 07.04.1992 tarihinden dava tarihine kadar 13 yıldan fazla sürenin geçmiş olduğu,

135667 sayılı marka aleyhine KHK’nin 42/1-a maddesi yollamasıyla 7/1-h maddesine dayalı olarak açılan davanın reddi gerektiği, 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi gereğince hükümsüzlüğü istenen her üç markanın da tescilli oldukları 30/05.

Sınıfında yer alan “bisküviler, krakerler, gofretler” ile “çikolata kaplı lifli bisküvi” ürünlerinde, dolayısıyla 30/14. sınıfın alt gruptaki “şekerlemeler ve çikolatalar” ile aynı tür emtialar üzerinde kesintisiz olarak kullanıldığı, “FORM” ibaresinin kanıtlanan tüm kullanımlarında yer alması ve bu ibarenin 135667 sayılı markanın da ayırt edici karakterini oluşturması,

diğer yandan bu markada yer almayan “ETİ” ibaresinin de eklenmesi suretiyle kanıtlanan kullanımın 135667 sayılı markanın bizatihi tescil edildiği gibi kullanılmış olduğuna işaret etmesi karşısında, 135667 sayılı markanın tescil edildiği gibi kullanılmadığı iddiasına dayalı hükümsüzlük isteminin kanıtlanamadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile 2005-M-2600 sayılı YİDK kararının iptaline, 2003/26042 sayılı “PİYAFORM” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine;

karşı davanın kısmen kabulü ile davacı-karşı davalı adına tescilli 135667, 118808 ve 2000/24089 sayılı markaların tescil kapsamındaki 30/05 ve 30/14.sınıfta yer alan mallar hariç olmak üzere, diğer mallar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve bu malların marka sicilinden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.