Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/7282 K.2010/2609

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.03.2008 tarih ve 2006/198-2008/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 09.03.2010 gününde taraflar ve vekilleri tebligata rağmen gelmediklerinden, tetkikat evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Galatasaray Spor Kulübü Derneği ile 19.09.2000 tarihinde imzaladığı sözleşme ile Galatasaray Futbol Takımına ilişkin her türlü marka, amblem, logo, renk, slogan gibi tanıtım vasıtalarının kullanılması hususunda 30 yıllığına münhasır lisans sahibi olduğunu, müvekkilinin alt lisans sözleşmeleri yapmak hakkını kazandığını, müvekkilinin bu tanıtım vasıtalarına yönelik her türlü tecavüzü önlemek ve yasal yollara başvurmak taahhüdü altına da girdiğini, davalının "GS 1905" logolu not defterleri,

çıkartma etiketleri ve kartpostal ürünleri iltibas yaratacak şekilde üreterek satış ve pazarlamasını yapmak suretiyle markaya tecavüz ve haksız rekabet eylemini işlediğini, kalitesiz ürünlerle müvekkilinin itibarına zarar verdiğini ileri sürerek, davalı şirketin haksız eylemlerinin tespiti ile bunlara son verilmesini, kar ve kazanç kaybı olarak şimdilik 5.000 YTL maddi tazminatın faiziyle tahsilini, itibar kaybı için 5.000 YTL manevi tazminatın tahsilini, kararın basın yolu ile ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ele geçirilen malların müvekkili şirketle ilgisinin bulunmadığını, üretim, satış ve pazarlama yapmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, marka tescilleri davacı adına olmadığından, ancak lisans yolu ile markanın kullanım hakkını aldığında davacının dava açma hakkının olabileceği, davacının dayandığı lisans sözleşmesinde lisans verenin Galatasaray Spor Kulübü Derneği olduğu, ancak bu derneğe markaların kullanım hakkının marka sahibine devredildiğine dair bir sözleşmenin dosyada bulunmadığı, davacının marka hakları lisans sözleşmesi yapma hakkına sahip olmayan dava dışı Dernek ile anlaşma yaptığından, buna dayalı olarak dava açma hak ve yetkisine sahip bulunmadığı, bu nedenle davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının münhasır lisans sahibi olduğu markaya davalının tecavüz ve haksız rekabetinin tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili ve hükmün ilanı istemlerine ilişkindir.

Davacının dava dilekçesinde dayandığı 19.09.2000 tarihli münhasır lisans sözleşmesinin diğer tarafı marka sahibi Galatasaray Pazarlama A.Ş. olmayıp, Galatasaray Spor Kulübü Derneğidir. Bilirkişi raporunda Dernek ile marka sahibi arasında imzalanmış lisans sözleşmesinin dosyada bulunmadığı, marka sahibi ile davacı arasında imzalanan 29.08.2002 tarihli sözleşmede marka ile ilgili lisanslı ürün üretimi için lisans verme konusunda tek yetkilinin davacı olduğunun belirtildiği ancak marka sahibi ile davacı arasında imzalanmış bir lisans sözleşmesinin dosyada bulunmadığının tespiti bakımından davacıdan açıklama istenilmesi ve varsa delil ibraz ettirilmesi gerektiği görüşü bildirilmiştir.

Bilirkişi raporunun davacı vekiline tebliğ edildiği 18.03.2008 günü saat 15:15 den önce son oturum aynı gün saat 09:35’te yapılmış olup, davacı katılamamış davalının davayı takibi nedeniyle duruşma yapılmış ve yazılı gerekçelerle aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle o oturumda reddedilmiştir. Oysa marka sahibi ile Dernek arasında yapılmış sözleşmenin varsa ibrazı olanağı davacıya tanınmamıştır. Temyiz dilekçesine 30.05.2002 tarihli bu sözleşme eklenmiştir. Bu sözleşmenin değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Diğer yandan, davacının yargılama sırasında dosyaya ibraz ettiği 29.08.2002 tarihli sözleşmenin 3.3 ncü maddesinde marka sahibinin davacıya lisanslı ürün üretimi için lisans verme konusunda tek yetkili kıldığına, lisanslı ürün üreticilerinin münhasırlıklarının saklı kalacağını marka sahibinin kabul ettiğine, davacının her türlü ürün üretme ve satma hakkına sahip olacağına ve 3.5 maddesinde ise marka ihlallerinin hukuki takibini davacının yapmaya yetkili olduğuna dair hükümlerin davacıya dava hakkı sağlayıp sağlamadığı davacı ile marka sahibi arasında bilirkişi raporunda olması gerektiği bildirilen lisans sözleşmesine gerek kalıp kalmadığı tartışılmadan hüküm tesisi de eksik incelemeye dayalı olup, hükmün kabul şekli bakımından bu nedenle de bozulması gerekmiştir.