KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/7402 E., 2010/1458 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
639 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/07/2007 tarih ve 2003/1241-2007/406 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan... vekili ve davalı ... Seyahat Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili asıl ve birleşen davada, davalıların sürücü, malik ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları araçların karıştığı trafik kazasında müvekkillerinin otobüs içinde yolcu olarak bulundukları sırada yaralandıklarını, bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 64.363,20 YTL maddi ve 20.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ile davalı ..., ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların yolcu olarak içinde bulundukları otobüsün karıştığı trafik kazası sonucu davacıların yaralandıkları, bu nedenle maddi ve manevi zararlarının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, toplam 64.217,37 YTL maddi ve toplam 9.000 YTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan... vekili ile davalı ... Seyahat ltd. şti. vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, davalıların malik ve sürücüsü oldukları araçların trafik kazası yapmaları sonucu mümeyyiz davalı şirkete ait araçta yolcu olarak bulunan davacıların yaralanması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacılar vekili müvekkillerinin yaralanmaları nedeniyle dava dilekçesinde ayrıntılı olarak belirttiği şekilde toplam 64.363,20 YTL maddi ve 20.000 YTL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece, maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilerek, reddedilen miktar üzerinden mümeyyiz davalı yararına 600 YTL vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Oysa, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/2 maddesinde, manevi tazminat isteminin kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücretin, davacı lehine takdir edilen ücreti geçemeyeceği hükme bağlanmış olup, buna göre manevi tazminatın reddedilen miktarı 11.000 YTL olması nedeniyle anılan düzenlemeye göre davalı yararına 1.080 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, yine davacılar vekili,
müvekkillerinden ... ve...için maddi tazminat istemlerini takip etmediklerini belirtmiş ve mahkemece bu istemler hakkında HUMK’nın 409. maddesi gereğince hüküm tesis edildiği halde bu istemler nedeniyle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle de mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
3- Davalılardan İyigün Çarşamba Turizm ltd. şti. vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davalı şirket vekili, kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra 2.12.2008 tarihinde yerel mahkemeye verdiği dilekçede, temyiz isteminden feragat etmiştir. Bu itibarla, mümeyyiz davalı şirket vekilinin temyiz isteminin HUMK.nun 91. ve 432/4. maddeleri uyarınca, feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/7402, K. 2010/1458, 9 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama