Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9683 K.2010/8097

Taraflar arasında görülen davada Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2008 tarih ve 2007/236 - 2008/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.07.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ...Ulus A.Ş. avukatı ... ile ...geldiler, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ilk taşımacı olan dava dışı Uluslararası Proje Taş. A.Ş. ile yaptığı anlaşma gereğince ... Plastik A.Ş.'ne ait hamulenin taşınmasını üstlendiğini ve aynı hamule ile ilgili olarak davalı ...Uluslararası Taş. Ltd. Şti. ile yaptığı anlaşma çerçevesinde fiili taşımacılığı devrettiğini, ancak davalının kusuru nedeni ile yükün araçtan çalındığını, kesinleşen mahkeme kararları sonrası müvekkilinin ilk taşıyıcı Uluslararası Proje Taş. A.Ş.'ne borcun tamamını ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, müvekkilince ödenen 36.680 YTL'nın ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalı alt taşıyıcıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı talebinin zamanaşımına uğradığını, davanın yanlış tüzel kişi aleyhine açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava dışı ... Plastik A.Ş.'ne ait malların Rusya'ya taşınması amacıyla Uluslararası Proje A.Ş.'nin taşıyıcı sıfatı ile hareket ettiği, davacı ile davalı şirketin alt taşıyıcı olarak hareket ettikleri, en son alt taşıyıcı olan davalı şirketin adına kayıtlı araç ile malların Rusya'ya taşındığı, ancak şirket çalışanının ihmali sonucu malların alıcı eline geçmediğini, meydana gelen zarar sebebiyle davacı şirketin değişik tarihlerde toplam 36.680 YTL ödediği, davacının davalı tarafın kusurlu davaranışı sebebiyle ödediği miktarı davalıdan talep etme hakkı olduğu, zamanaşımı savunmasının yerinde olmadığı sonucunda varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve CMR Konvansiyonunun 39/4.maddesinde yazılı “Taşımacılar arasındaki davalarda madde 32 hükümleri uygulanır. Bununla beraber, zamanaşımı ya bu anlaşma gereğince ödenmesi gereken tazminatın miktarını tayin eden son mahkeme (kararının kesinleşme) tarihinden yahutta böyle bir karar yoksa, ödeme tarihinden başlar” hükmü karşısında davacı aleyhindeki davanın 08.02.2007 tarihinde kesinleşmiş olup 19.09.2007 tarihinde açılan işbu dava ile bundan önce açılan davaların da bir yıllık zamanaşımı sürelerinde açıldığının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.