Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9758 K.2010/915

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2.Mahkemesi’nce verilen 02.06.2008 tarih ve 2007/262-2008/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan acentelik sözleşmesinin 19.06.2007 tarihinde feshedilmiş olduğunu, müvekkili şirket kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu acentenin müvekkili şirkete 579.675,98 YTL borcunun bulunduğunun tespit edildiğini, diğer davalıların acentenin borcuna müşterek ve müteselsil kefil olmaları nedeniyle borçtan sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 579.675,98 YTL’nin fesih tarihinden itibaren aylık % 10 faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının alacağının poliçe primlerinden kaynaklanmış olduğunu, poliçe primlerinin tamamının müvekkilleri tarafından tahsil edilmediğini, davacının alacağının ipoteklerle zaten teminat altına alınmış olduğunu, davanın mükerrer tahsilata yönelik mesnetsiz bir dava olduğunu savunarak reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 509.038,84 YTL alacağın 19.06.2007 fesih tarihinden itibaren yıllık % 120 oranında temerrüt faizi ile birlikte davalılardan alınmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.