Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9867 K.2010/1449

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2007 tarih ve 2006/519 - 2007/261 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18.11.1999 tarihinde MOOD ibareli marka başvurusunun davalı idare tarafından eksiklik nedeniyle reddedildiğini, yapılan itirazın da YİDK tarafından reddedildiğini, bunun iptali için açılan davanın halen derdest olduğunu, ancak müvekkilinin aynı ibare için 28.3.2000 tarihinde yeniden başvuruda bulunduğunu, bu kez davalı idare tarafından davalı Derimod A.Ş.’nin 23.11.1999 tarihinde MOOD ibareli marka başvurusu ve diğer davalı şirkete ait MOD COMPANY ibareli markası nedeniyle başvurunun kısmen reddedildiğini,

yapılan itiraza rağmen TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından itirazın kısmen reddedildiğini, oysa müvekkili markası ile redde mesnet markalar arasında benzerlik bulunmadığını ve davalı idare tarafından müvekkilinin 18.11.1999 tarihli marka başvurusu henüz sonuçlanmadan davalı şirketin 23.11.1999 tarihli başvurusunun kabul edilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK’nın 2001-M-1756 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu 28.03.2000 tarihli başvurunun yapıldığı tarih itibariyle mevcut hukuki durum göz önüne alınarak davalı idarenin işleminin doğru olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.