Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10146 K.2011/5913

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.05.2009 tarih ve 2007/72-2009/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin 1997 yılından itibaren ticari faaliyette bulunduğunu, oyun kağıtları üretimi yaptığını, müvekkilinin öteden beri imal ettiği oyun kağıtlarının piyasada bir çok firma tarafından imal edilen harcı alem desenler olduğunu, davalı şirketlerin ise TPE’yi yanıltarak kendisi tasarlamış gibi tasarım tescil belgesi aldıklarını, oysa 2005/4162 nolu tasarım ile 2004/4348 nolu tasarım belgelerinin başka şirketler tarafından üretimi yapılan desenler olduğunu, davalıların bu tasarım tescillerine dayanarak müvekkili hakkında ceza-i takibat başlatmalarının da haksız olduğunu ileri sürerek,

davalılar adına tescilli anılan endüstriyel tasarım tescil belgelerinin iptalini ve müvekkilinin ticari faaliyeti durduğu ve C.savcılığına haksız şikayet edildiği için 100.000,00 TL tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, dava konusu tasarımların davalı şirketlerin bünyesinde bulunan tasarımcılarca hazırlandığını, bu tasarımların bir kısmının piyasada mevcut desenlere benzeyebildiğini, bir kısmının ise çok farklı desenlere sahip olduğunu, tasarım tescil başvurularının TPE bülteninde yayınlandığını, itiraz olmadığını, Cumhuriyet Savcılığına yapılan şikayetin yasal olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşı dava olarak da;

müvekkilinin 1994 yılından itibaren kendisine bir logo oluşturduğunu, bu logo ile oyun kağıtları bastığını, promosyon olarak fuarlarda ziyaretçilere dağıttığını, günümüze kadar bu logoyu oyun kağıtları üzerinde kullanarak maruf hale getirdiğini, ayrıca 2003/11017 kod numaralı marka tescili elde ettiğini, davacının ise, müvekkilinin 1994 yılından beri kullandığı ve maruf hale getirdiği logoya ayırt edilemeyecek ölçüde benzeyen 2002/13177 kod numaralı marka tescili yaptırdığını, bu tescilin kötüniyetli olduğunu, 556 sayılı KHK nın 8/3 maddesi gereğince müvekkilinin üstün hak sahibi olduğunu,

ayrıca KHK nın 7. maddesi gereğince müvekkilinin markası ile karşı tarafın markası arasında benzerlik ve karıştırma ihtimalinin bulunduğunu, şekil markası üzerinde oyun kağıtları sektöründe gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek, davacı-karşı davalı adına tescilli 2002/13177 numaralı markanın hükümsüzlüğüne ve karar özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, tazminat talebi ile ilgili olarak gerekli harcın yatırılmaması nedeniyle bu talebin yapılmamış sayıldığı, teknik bilirkişi incelemesi sonucu 2005/4162 nolu tasarım tescil belgesinde yer alan 3, 4, 5, 6 ve 9 nolu tasarımların özgün olmadıkları, anonimleştikleri, harca alem nitelikte bulundukları, temel geometrik şekillerden oluştuğu, davalı adına tescilli 2004/4348 nolu tasarım tescil belgesine dair hükümsüzlük talebi yönünden ise, logonun harcı alem olmayıp davalı tarafından yaratılan bir logo olduğu, hükümsüzlüğü talebinin reddinin gerektiği, karşı davadaki talep yönünden;

hükümsüzlüğü istenen 2002/13177 nolu markanın asli unsuru olan CC harflerine benzeyen ve üzerinde taç logosu bulunan logonun davalı karşı davacı SVVISCARD şirketi tarafından TPE ye yapılan 2003/11017 başvuru numaralı marka tescil başvurusunda yer aldığı ancak bu başvurunun müddet olduğu,

bu durumda her ne kadar davalı karşı davacı SVVISCARD şirketinin marka tescil başvurusunda SC harfleri, davacı karşı davalının 13177 nolu marka tescilinde ise CC harfleri yer almakta ise de her iki logonun bir bütün halinde bıraktıkları genel intibaya göre büyük ölçüde benzer oldukları, ibraz edilen broşürlerde bu markanın davalı karşı davacı şirket tarafından 1997 ve 1998 yıllarında yapılan fuarda kullanıldığı,

böylece marka üzerinde gerçek hak sahipliğinin 03/02/1997 tarihli Cebit 97 Hannover ve Cebit 98 Hannover broşürlerindeki kullanım nedeniyle davalı karşı davacı Svvıscard Elektronik Şirketine ait olduğu anlaşıldığından 556 sayılı KHK nın 8/3 maddesi ile yanı KHK nın 42/1-b maddesi gereğince hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle asıl davada, davalı ...

Sanayi ve Ticaret A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, bu davalı adına tescilli 2005/4162 nolu çoklu tasarım tescil belgesindeki 3, 4, 5, 6 ve 9 nolu tasarımların hükümsüzlüğüne, TPE sicilinden terkinlerine, diğer tasarımlar ve 2004/04348 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlük talebinin reddine, karşı dava yönünden ise; davacı-karşı davalı adına tescilli 2002/13177 nolu markanın hükümsüzlüğüne, terkinine, koşulları oluşmayan ilan talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.