Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10295 K.2011/9223

Taraflar arasında görülen davada Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2009 tarih ve 2007/123-2009/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.07.2011 gününde davacı avukatı .... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın kurucusu olan dava dışı ... tarafından 1992 tarihinde "ECESAN" markasının banyo, evye, lavabo bataryası, musluk, spiral takım, (banyo üst takımı), vana, banyo aksesuarları gibi emtialarda tescilini yaptırdığını, 11.08.2002 tarihinde TPE.nezdinde yenileme yapılarak koruma süresinin 10 yıl daha uzatıldığını, bu arada müvekkil firma ortaklarının babası olan marka sahibi ...'ın Ecesan markasını müvekkil firmaya devrettiğini, 10.12.2003 tarihinde TPE 'ne başvurularak 27.07.2004 tarihli Resmi Marka Bülteninde ilan edilen ve halen işlem görmekte olan "ECESAN" markasının logosunun yayınlandığını,

davalının 06.07.2000 tarihinde "ECE" markasını tescil ettirdiğini ve bu tescile dayanarak logo çalışmasının yayınlandığı başvuruya itiraz edildiğini, davalı tarafından müvekkiline ait markanın 1992 yılından beri tescilli olduğunun görmezden gelindiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli "ECE" markasının müvekkil ile aynı yada benzer emtia sınıflarında hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı markasının 6, 11, 35 sınıflarda, müvekkili markasının ise 11, 17, 19 nolu sınıflarda tescilli olduğunu, müvekkili şirketin tescilli ECE markasını 8.9.1993 yılında kullanmaya başladığını, bu markanın 08.09.1993 tarih ve 147363 no ile tescilli olduğunu, koruma süresinin 2003 yılına kadar devam ettiğini, müvekkilinin yeni ve farklı bazı emtiaları markasına dahil edebilmek için 2000 13780 no ile yeni marka başvurusu yaptığını, eski markasını yenilemediğini, ancak ECE markasının 1993 yılından başlayarak kullanılmaya devam ettiğini,

taraf markalarının her ikisinin 11. sınıfta var olmalarına rağmen ürettikleri ürünlerin farklı olduğunu, müvekkili olan şirketin ECE markasından çıkartılması talep edilen emtialara ilişkin yoğun bir tanıtım, satış ve reklam gerçekleştirildiğini, aynı zamanda "ECE" markalı ürünlere kullanım ile ayırt edicilik kazandırıldığını, ECEmarkasından çıkartılması istenen kimi emtiaların müvekkili tarafından daha önceden tescil edildiğini, hatta müvekkili ile davacı firmanın aynı fuarlara katıldıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK.nın m.7/1-(b) anlamında bir iltibasın bulunmadığı, ancak "ECE", "ECESAN" markalarının KHK'nın 8/1-(b) maddesi anlamında birbirleriyle karıştırılabilecek derecede benzer markalar olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile11. sınıf 8. alt bentte yer alan "Su ve gaz tesisatları için musluklar, tanklar için seviye kontrol vanaları, dedantörler (regülatörler), otomatik sulama teçhizatı için fıskiyeler, musluklar, duşlar için ahizeler ve spiraller", 20. sınıf 1.alt bentteki "Yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar,

kamping mobilyaları, yemek ve yatak odası takımları, oturma odası takımları, kitaplıklar, vitrinler, sehpalar, koltuklar, kanepeler, yatak olan kanepeler, dosya dolapları, ecza dolapları, yazı ve çizim masaları, servis arabaları, şezlonglar, tezgahlar, iş tezgahları, okul mobilyaları, kartoteks dolapları, dosya dolapları, bankolar, çeyiz sandıkları, posta kutuları, vestiyerler, çocuklar için parmaklıklı oyun parkları (iç mekan), teşhir standları ve vitrinleri", 20. sınıf 3.alt bentteki "aynalar" sınıflarında hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.