Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10462 K.2011/9243

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.04.2009 tarih ve 2008/42-2009/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.07.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekilince davalı adına TPE nezdinde tescilli 2007/1696 tescil nolu tasarım tescil belgesinin yenilik ve ayırt edicilik unsurlarına haiz olmadığı nedeniyle hükümsüzlüğüne, karar verilmesini dilemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi dilenmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davaya konu edilen 2007/1696 tescil nolu tasarım tescil belgesinin TPE nezdinde başvuru tarihinin 12/04/2007 olduğu dolayısıyla 554 sayılı KHK ye uygun olarak yenilik ve ayırt edicilik incelemesinin başvuru tarihi dikkate alınarak yapılması gerektiği, davaya konu tasarımın herkesçe bilinen, kullanılan tescil başvuru tarihinden önce de sektör tarafından bilinen kullanılan uzunca süre üretilip,

pazarlanılan tasarımlardan olduğu ve dosyaya sunulan delillere göre de kataloglardaki zincir modelleri ile davacının sunduğu zincir modellerinin davaya konu tasarımdaki zincir modeli ile belirgin bir benzerlik taşıdığını tasarımın başvuru tarihi itibariyle yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle, 554 sayılı KHK 5, 6, 7, 43/1-a md uyarınca davaya konu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.