Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10785 K.2010/2890

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.06.2009 tarih ve 2009/95-2009/313 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinin ihraç edilmesine rağmen çıkma payının ödenmediğini ileri sürerek, davalıya ödenen tüm aidat tutarlarından 13.10.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 28.995 YTL'nın çıkartarak bu miktarın ortaklıktan çıkarılma tarihinden itibaren hesaplanacak temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce “ortaklığı sona eren kimsenin yerine yeni ortak alınması halinde eski ortağın ödemesinin derhal iade edilmesi gerektiği, kooperatifin iade yükümlülüğünün, ayrıca temerrüt ihtarına gerek olmaksızın eski ortağın yerine yeni ortak alma tarihinden itibaren doğacağı, davacının ihracından sonra yerine yeni ortak alındığı, bu nedenle davalı kooperatifin davacının yerine yeni ortak aldığı tarihten itibaren temerrüde düştüğü, ayrıca, davacı vekilinin talebini ıslah ile artırmış olduğu,

dava dilekçesinde talep edilen temerrüt faizi isteminin, ıslah edilen miktarı da kapsadığının sabit olmasına rağmen ıslah edilen kısma mahkemece, temerrüt faizi uygulanmadan tahsiline karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne, 28.995 YTL’nın 10.03.2004 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.