Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10794 K.2011/10278

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.05.2009 tarih ve 2008/311 - 2009/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.09.2011 gününde davacı avukatı Mutlu Yıldırım Köse gelip, davalı avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan davacı avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, haberleşme sektöründe tanınmış bir firma olan müvekkilinin çeşitli mal ve hizmet sınıflarında kullanılmak üzere ‘PROCARE’ ibareli markanın adına tescili için davalıya başvurduğunu, anılan başvurunun tescilli ‘PROKARE BİLGİ VE GÖRÜNTÜ SİSTEMLERİ+Şekil’ ibareli markanın varlığı nedeniyle 37. sınıfta yer alan hizmetler bakımından kısmen reddedildiğini, markaların benzemediğini, aynı veya aynı sayılamayacaklarını, redde mesnet markanın tümünün esas alınmadığını, diğer ibare ve şekil unsurunun değerlendirilmediğini, esasen ‘PROCARE’ ve ‘PROKARE’ ibarelerinin yazılış, okunuş ve anlamsal benzerliklerinin bulunmadığını, itirazlarının kabul görmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tesis edilen kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının tescilini istediği markanın ‘PROCARE’ ibaresinden oluştuğu, kısmen redde mesnet tescili markanın ise esaslı unsurunun ise ‘PROKARE’ ibaresi bulunduğu, markanın alt kısmında yer alan ‘Bilgi ve Görüntü Sistemleri’ ibaresinin tamamlayıcı ve açıklayıcı özelliğinin olduğu, ‘C’ ve ‘K’ harfleri dışında esaslı unsurların aynı bulunduğu, orta düzey alıcılarda direk bilinen anlamlarının olmadığı, söylenişte ve kulakta bıraktıkları intibaın iltibası kuvvetlendireceği, redde mesnet sınıfların aynı sayılacağı, 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında mutlak ret engelinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.