Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11057 K.2011/5920

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/03/2008 tarih ve 2007/221-2008/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın müşterisi olduğunu, davalı bankanın 16.03.2001 tarihinde davacıya ait hesaptan fark faizi adı altında toplam 8.356,11 TL’nin haksız olarak geri aldığını, ihtarnameye rağmen davalının ödemeden kaçındığını ileri sürerek, anılan meblağın 16.03.2001 tarihiden itibaren mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı (karşı davacı) vekili, müvekkili banka ile müşterileri arasında 28.02.2001 ile 4.03.2001 tarihleri arasındaki faiz anlaşmalarının BK.nun 20 nci maddesi uyarınca ahlaka aykırı olduğunu, bankanın müzayakaya düştüğünü ve gabin halinin bulunduğunu belirterek, asıl davanın reddine, istenen miktarda müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, edimler arasında açık nispetsizlik bulunduğu ve müzayaka halinin bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.