KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/11211 E., 2010/493 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.07.2007 gün ve 2005/507-2007/221 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.04.2009 gün ve 2008/164-2009/4464 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait iş yerinin davalı nezdinde hırsızlık rizikolarını da kapsar şekilde sigorta örtüsüne alındığını, teminat kapsamında bu iş yerinde 27.09.2004 tarihinde hırsızlık meydana geldiğini, sigorta tazminatının ödenmediğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 40.000.00 YTL'nın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tazminatın fahiş bulunduğunu, klima dışındaki demirbaşların alış faturalarının olmadığını, hırsızlığın şüpheli bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının defter ve diğer kayıtlarını ibraz edemediği, zayi belgesi de sunmadığı, davacının zararının miktarını ispat etmesi gerektiği, geçerli kanıtlarla zararını ispat edemediği, ancak davalı vekilinin toplam 5.365 YTL zararın varlığını kabul ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.365.00 YTL nin davalıdan tahsiline dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/164 E, 2009/4464 K sayılı ilamıyla onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/11211, K. 2010/493, 19 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama