Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11255 K.2011/7497

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.02.2009 tarih ve 2007/118 - 2009/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.06.2011 gününde davacı avukatı .... geldi, davalı avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davalı şirketin ortaklarından....'ın daha önce müvekkilinin yanında çalıştığını, bu sırada öğrendiği müşteri bilgilerinden yararlanarak daha düşük fiyat teklifleri verdiğini, müvekkilini kötülediğini ileri sürerek, davalının fiilinin haksız rekabet oluştuğunun tespit ve önlenmesini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise davacı - karşı davalının bu olumsuz davranışları nedeniyle müvekkilinin müşterilerinin tedirgin olduğunu ve ticari menfaatinin zarar gördüğünü ileri sürerek, davacı - karşı davalının haksız rekabeti ve asılsız ithamları nedeniyle (10.000) TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davacı - karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ticari defterlerinin usulüne uygun olup davalının defterlerinin usulsüz olduğu, davacı ile ... arasındaki iş sözleşmesinin 1. maddesinde "personel işverenin yazılı izni olmadan başka bir kuruluşta çalışamaz, ortak olamaz, işveren izin verip vermemekte serbesttir" hükmünün yer aldığı, ...'nun davacı şirketteki pozisyonunun iş sahibinin müşterilerini tanımaya elverişli olup olmadığının açık bulunmadığı, bu hususun varlığı kabul edilse bile iş sözleşmesindeki anılan şartın BK'nun 349.maddesi uyarınca geçerli olmadığı,

zira anılan hüküm uyarınca rekabet yasağının "zaman, mahal ve işin nevi" olmak üzere üç unsur bakımından uygun bir sınır dahilinde şart edilmiş olmasının gerektiği, somut olayda ise özellikte "konu (işin nevi)" yönünden işverenin faaliyet göstermediği alanları da kapsayacak ölçüde geniş bir düzenleme getirildiği, bu nedenle davalının da haksız rekabetinin bulunmadığı, ayrıca davacının bir işçisinin işten ayrıldıktan sonra kendi işini kurup burada bilgi ve tecrübesini kullanmasının iş hayatının ve çalışma özgürlüğünün bir gereği olduğu, karşı davanın da kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl ve karşı davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar mahkemece işbu davada işçi ...’ya husumet yöneltilmemesi nedeniyle ancak işçiye karşı açılan bir davada tartışılabilecek olan BK’nun 348, 349. maddelerine karar gerekçesinde yer verilmesi doğru değilse de, taraflar TTK’nun 56 vd. maddelerinde belirtilen haksız rekabet iddialarını ispatlayamadığından, hem asıl hem de karşı davaların reddine karar verilmesinin bu nedenle doğru olmasına,

yine yukarıdaki özet kısmından da anlaşıldığı üzere karşı davada hem haksız rekabetin tespiti hem de manevi tazminatın tahsili istendiğinden, mahkemece her iki talebin de reddi nedeniyle karşı davada davalı yararına iki ayrı vekalet ücreti takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.