KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/11350 E., 2011/3813 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
###
Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.05.2009 tarih ve 2008/244-2009/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinin davalı bankada bulunan hesabından 10.01.2008 tarihinde birden fazla işlemle 9.215,60 TL'nın internet vasıtasıyla başka hesaba aktarıldığını, bunun 1.262,65 TL kısmının iade edildiğini, davalı bankanın internet vasıtasıyla yapılan işlemlerde müşterilerin haklarını koruyucu tedbir almaması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 7.952,95 TL asıl alacak ve 92,75 TL ihtar masrafının 10.01.2008 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmede güvenlik hususunda davacının uyarıldığını, söz konusu havale işleminden dolayı sorumlu olmadıklarını, davacının kusurlu hareketi bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait banka hesabından birden fazla işlemle başka hesaba havale yapıldığı, davalı bankanın gerekli güvenlik tedbirlerini almaması nedeniyle % 75, davacının da banka tarafından hizmete sunulan güvenlik tedbirlerini kullanmaması nedeniyle % 25 kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 5.649,05 TL'nın 05.02.2008 tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/11350, K. 2011/3813, 4 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama