Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11406 K.2011/4171

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.01.2009 tarih ve 2004/278 - 2009/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerine ait münferit ve müşterek döviz ve TL hesaplarındaki paranın davalı banka eski müdürü diğer davalı ...’ın zimmetine geçirdiğini, bir kısım hesap cüzdanlarının davalı şahsa güvene dayalı olarak bırakıldığını ve kendilerine verilmediğinden bankadaki çekmecesinden çıktığını, bu paraların iade edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 5.000 TL’nın, 13/03/2008 tarihli ıslah dilekçesiyle 2.040 Euro ve 38.102,28 TL’nın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacıların diğer davalı ile işbirliği içinde olduklarını, taleplerine ilişkin alacağın banka kayıtlarında olmadığını, aksinin kabulü halinde müterafik kusurlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ...’ın zimmet suçundan yargılandığı ve mahkumiyetine karar verilen ceza davasında davacıların sanıkla işbirliği içinde olduğuna dair tespit olmadığı gibi, davacı hesaplarındaki zimmetin tespit edildiği, davacılar tarafından ibraz edilen hesap cüzdanındaki 2.040 Euro’nun TL’ye çevrilerek davalı ...’ın hesabına aktarılması yönünde davacı olurlarının ve bu miktarın davacılara ödendiğinin banka tarafından kanıtlanamadığı, davalı ...’ın çekmecesinde bulunan TL hesaplarına ilişkin hesap cüzdanının banka mevzuatına uygun düzenlendiği,

işlerin yoğunluğu sebebiyle hesap sahiplerinin hesap cüzdanlarını banka çalışanlarına bırakmasının hayatın olağan akışı içinde mümkün olduğu, TL hesabındaki 50.000 TL’nin 11.897,72 TL’nın banka tarafından ödenmiş olduğu, davalı bankanın diğer davalının eyleminden BK’nun 55. ve 100. maddeleri gereğince sorumluluğu

bulunduğu gerekçesiyle, 38.102,29 TL’nın 5.000 TL kısmının dava tarihinden, kalan kısmına ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, 2.040 Euro’nun ıslah tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.