Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11468 K.2011/5547

Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.07.2009 tarih ve 2009/199 - 2009/368 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003/32088 nolu “Backwoods” ibareli tütün ve mahsulü emtialar için tescilli tanınmış markanın sahibi olduğunu ve davalı tarafından tescil ettirilen “Blackwood” ibareli 2006/58801 nolu markanın müvekkili markasıyla benzer olduğunu, davalı tescilinin terkininin gerektiğini ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, müvekkilinin marka hakkına tecavüz nedeniyle 1.000.000 USD maddi tazminat ile 500.000 USD manevi tazminatın davalıdan tahsiline, imhaya ve karar özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 556 Sayılı KHK’nin 63/2. maddesi uyarınca marka sahibinin Türkiye’de ikamet etmemesi nedeniyle davanın TPE’nin bulunduğu Ankara ilinde açılmasının gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine, talep ve kesinleşme halinde dosyanın yetkili ve görevli Ankara nöbetçi FSHHM’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı markasının hükümsüzlüğü ile davacının marka hakkına tecavüz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmiştir. Oysa, 556 sayılı KHK’nin 63. maddesinde kamu düzenine ilişkin bir yetki düzenlemesi mevcut olmayıp, davalı şirketin sicile kayıtlı olduğu Mersin İlinde işbu davayı açan davacının Ankara mahkemelerinde dava açma mecburiyeti bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde resen yetkisizlik kararı verilmesi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.