Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11663 K.2011/6304

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.03.2009 tarih ve 2006/385-2009/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar ... ve ...’in, maliki oldukları taşınmaz üzerine inşa edilecek endüstriyel tesisin mimari projesini müvekkili ...’nın talep üzerine hazırladığını, inşaatın başladığı dönemde ise, malikin talepleri doğrultusunda revizyon projesinin adı geçen müvekkilinin izni ile diğer müvekkili ... tarafından 1996 yılında hazırlanarak Organize Sanayi Bölge Müdürlüğü’ne sunulduğunu, o dönem ruhsat verme yetkisinin belediyede olduğunu ve parsel bazında tapu işlemleri tamamlanmadığından yapı ruhsatlarının verilmediğini, daha sonra bu yetkinin Organize Sanayi Bölgesi İdaresi’ne geçtiğini,

yapı maliklerinin müvekkillerinden izin almadan başka bir mimara tadilat projesi yaptırdıklarını, bu projeye dayalı olarak yapı ruhsatının verildiğini, 23.08.2002 tarihli ihtarname ile müvekkillerinin müelliflik haklarına tecavüz edilmemesi hususunun OSB İdaresi’ne bildirilmesine rağmen bu haklara tecavüz edildiğini ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 16.06.2008 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini ıslah ederek 98.000 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalılar İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi ve Esen Mimarlık İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, yapı malikleri tarafından müvekkili OSB’ye yapılan müracaat üzerine yapı ruhsatının verildiğini, müracaat sırasında mimar ...’a ait mimari proje müellifi sicil durum belgesi ve diğer müvekkili şirket ile imzalanmış proje sözleşmesinin ibraz edildiğini, davacıların proje müellifi olduklarına dair herhangi bir belgenin OSB’de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerinin davacıların yaptıkları hatalar nedeniyle zarar gördüklerini, ruhsat alamadıklarını, arsalarına yapılan inşaatın kaçak inşaat durumuna düştüğünü, davacılara ait projenin kullanılmadığını, diğer davalı Esen Mimarlık tarafından yeni proje yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu mimari projenin FSEK hükümleri uyarınca eser olduğu, projenin 1996 yılında yapı maliklerinin isteği üzerine değiştirilerek uygulandığı, ancak davacı tarafça “As-Built” projenin yapılmadığı, söz konusu mahallin yalnızca tapu tahsis belgesinin bulunması nedeniyle 2000 yılına kadar yapı ruhsatının verilmediği, bu tarihten sonra ruhsat verme yetkisinin OSB’ye geçtiği, yapı ruhsatı için tapu yerine tapu tahsis belgesinin yeterli sayıldığı,

davalı yapı maliklerinin bu düzenlemeye dayanarak “As-Built” projenin ikmali için davacı mimar yerine davalı mimar ... tarafından oluşturulan rölöveyi OSB’ye sunarak yapı ruhsatı aldıkları, bir kısım davalıların oluşturduğu rölövenin dava konusu mimari projenin değiştirilmiş şeklinin uygulanması sonucunda inşa edilmiş yapının mevcut halinin teknik açıdan kağıt üzerine tespiti mahiyetinde olduğu ve eser olarak kabul edilemeyeceği, davalı yapı maliklerinin davacılardan izin alarak değişiklik yapıldığını kanıtlayamadıkları, böylece davacıların eser haklarına tecavüz edildiği,

davalı OSB’nin kendisine sunulan projenin kim tarafından yapıldığını araştırma yükümlülüğünün olmadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, 32.688 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın 22.06.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte diğer davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Ancak, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen bakiye karar harcının davacılardan tahsiline karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7 maddesine göre kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.