KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/11810 E., 2010/1529 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.09.2007 gün ve 2005/145-2007/547 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.04.2009 gün ve 2008/361-2009/4735 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan bankada hesabının olduğunu, diğer davalının ise bu bankanın çalışanı olup müvekkilinin hesabında bulunan 10.000,00 YTL’nı 09.07.2004 tarihinde zimmetine geçirdiğini ileri sürerek, anılan meblağın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılardan banka vekili, davacının 04.08.2004 tarihli belge ile müvekkilini ibra atiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı hesabındaki 10.000,00 YTL’nın herhangi bir imza atılmaksızın davalılardan ... tarafından çekilerek zimmetine geçirildiği, davacıya bilgi verilmeden, hesaplarını kontrol etmesi sağlanmadan ve gerçek bakiyeler yansıtılmadan olayı soruşturan müfettiş tarafından düzenlenip imzalatılan ibraname belgesinin geçerli olamayacağı, zira somut olayda davacının müzayaka halinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı banka vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/361 E,2009/4735 K sayılı ilamıyla onanmıştır.
Davalı banka vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/11810, K. 2010/1529, 11 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama