Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11987 K.2010/11355

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.11.2008 tarih ve 2008/135-2008/266 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin murisinin tek taraflı meydana gelen kaza sonucu öldüğünü ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 96.862.64 YTL destekten yoksun kalma tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kusur oranının tespit edilmesi gerektiğini, gerçek zararın belirlenmesinin zorunlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının trafik sigortacısı bulunduğu araçta yolcu olarak bulunan davacının eşinin meydana gelen tek taraflı kazada öldüğü, destek zararının doğduğu, ölüm nedeniyle SSK’dan davacıya maaş bağlandığı, iş kazası olmadığından tazminat hesabından düşülmediği, her ne kadar poliçe limiti kazadan önce 100.000.00 YTL’ye çıkarılmış ise de kalan kısmı Garanti Fonundan karşılanacağı, zararın belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 80.000.00 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacının desteğinin davalının trafik sigortacısı olduğu araçta yolculuk yaptığı sırada meydana gelen tek taraflı kaza sonucu öldüğü hususu uyuşmazlık konusu değildir. Hükme esas alınan raporda davacının destek zararı 96.862.64 TL olarak hesap edilmiş, davacı taraf ıslah talebinde bulunarak dava konusunu bu miktara yükseltmiştir. Mahkemece davalının sorumlu olduğu limitin poliçe düzenleme tarihinde 80.000.00 YTL olduğu kabul edilerek yazılı gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

Kaza tarihi itibariyle bu limit, ölüm halinde 80.000.00 YTL’den 100.000.00 YTL’ye çıkarılmıştır. Ancak, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Tarife Uygulama Esasları Hakkında Yönetmeliğin değişik 24.maddesinde bu yönetmelik ile belirlenen teminat tutarlarının yürürlükteki bütün sigorta sözleşmelerine herhangi bir ek prim alınmaksızın uygulanacağı hususu hükme bağlanmıştır.

Ayrıca, sigorta şirketlerinin düzenledikleri poliçelerin ön yüzüne ‘Sözleşme süresi içinde Hazine Müsteşarlığının bağlı bulunduğu Bakanlık tarafından teminat tutarları artırıldığı takdirde, bu poliçede yazılı teminat tutarları, herhangi bir işleme gerek kalmaksızın ve ek prim alınmaksızın yeni teminat tutarları üzerinden geçerli olur’ ibaresini yazmak zorunda olduğu düzenlenmiştir.

Esasen, davalının sorumlu olduğu trafik sigorta poliçesi üzerinde de aynı açıklamaya yer verilmiştir.

Bu durum karşısında, davalının sorumluluğunun sözleşme anındaki limit ile değil, kaza tarihi itibariyle geçerli olan limit ile sınırlı olduğu dikkate alınmadan yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.