Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12219 K.2011/5668

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2009 tarih ve 2009/47-2009/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı Yasemin’in babası ve diğer davacı ...’ın kayınbabası ...’ın 08.03.2006 tarihinde Münih’te vefat ettiğini, cenaze ile birlikte Türkiye'ye gelmek için davalı şirketten İstanbul aktarmalı Münih-Ankara bileti aldıklarını, bu bilette belirtilen varış saatine göre cenazenin nakledileceği Reşadiye'ye ulaşım için otobüs ve ambulans tuttuklarını, Münih'ten kalkan uçağın gecikmeli olarak İstanbul'a saat 23.30'da vardığını, İstanbul-Ankara uçağının henüz kalkmadığı halde müvekkillerinin bu uçağa alınmadıklarını, davalı şirket personelinin davacıların içinde bulundukları duruma ve cenazelerine saygılı davranmadığını,

davacıların yanlarındaki cenaze ile birlikte otobüsle Reşadiye'ye gitmek zorunda kaldıklarını, davalı şirketin kusurlu davranışı ile davacıların seyahat özgürlüğüne ve kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek, davacılar için ayrı ayrı 10.000 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın 08.03.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, müvekkilinin uçuş süresi içindeki gecikmelerden dolayı sorumluluğunun bulunmadığını, gecikmenin taşıyıcının kontrolü dışındaki nedenlerden kaynaklandığını, manevi tazminatın koşullarının somut olayda gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, Varşova/Lahey Konvansiyonu'nun 28. maddesindeki düzenleme uyarınca varış yeri mahkemesinin de yetkili olduğu, bu nedenle davalı vekilinin Yetki itirazının yerinde olmadığı, anılan konvansiyonda kusura bağlı sorumluluk ilkesinin kabul edildiği, davalı taşıyıcının, İstanbul'da davacı yolcuları Ankara uçağına aktarması için gerekli özeni göstermemekle taşıma işinde kusurlu bulunduğu, davacıların herhangi bir kusurunun olmadığı,

davacıların içinde bulundukları özel durum nedeni ile daha çok özen ve ilgi gösterilmesi gerekirken, tartışmalara neden olup davacıların kişilik haklarına saldırıya dönüşecek eylem ve davranışlarda bulunulmasının davacılar yönünden haksız fiil teşkil ettiğini ve manevi bir zararı meydana getirdiği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile kusur durumu ve husule gelen sonuç dikkate alınarak manevi tazminat miktarının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, her bir davacı için 5.000 TL olmak üzere toplam 10.000 TL manevi tazminatın 08.03.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.