Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12304 K.2011/5318

Taraflar arasında görülen davada Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/07/2009 tarih ve 2008/347-2009/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki danışmanlık sözleşmesi kapsamında çıkan uyuşmazlıklar nedeniyle, davalı şirketin tahkim yoluna başvurması sonucu, Hakem Mahkemesince menfi zararı bulunduğuna dair verilen kararın doğru olmadığını, davalının menfi zararının bulunmadığını ileri sürerek, tahkim mahkemesince verilen 21.07.2008 tarihli kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iptal isteminin Milletlerarası Tahkim Kanununun 15. maddesinde sayılan şartlara uymadığını, yapılmış olan tahkim anlaşmasının Türk Hukukuna göre geçerli olduğunu ve mahkemenin yargılamayı usul ve yasaya uygun yürüttüğünü, kararda kamu düzenine aykırılık oluşturacak bir husus bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanununun 15. maddesinde sayılan hakem kararlarının iptal edilebilme koşullarının bulunmadığı, davacının yasadaki iptal sebeplerine dayanmayıp, kararın esasına yönelik itirazda bulunduğu, esas itibariyle de kararda taraflar arasındaki sözleşme hükümleri, hak ve adalet ilkelerine aykırı bir husus görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.